آرشیو
آمار بازدید
بازدیدکنندگان تا کنون : ۱٫۸۴۶٫۶۷۵ نفر
بازدیدکنندگان امروز : ۲۷۱ نفر
تعداد یادداشت ها : ۲٫۰۲۷
بازدید از این یادداشت : ۲۳

پر بازدیدترین یادداشت ها :


ما قبلا با ادله و قرائن بسيار اطمينان بخشی گفتيم که عقيده به تحريف قرآن تقريبا از سال ها بعد از ۲۵۰ ق و در عصر بعد از حضور امامان شيعه در ميان بخش محدودی از شيعيان رواجی پيدا کرد. يکی از قرائن جالب توجه اين موضوع اين است که حافظ ابو عاصم خُشيش بن أصرم النسائي (د. ۲۵۳ ق در مصر) محدث و شاگرد عبد الرزاق صنعاني و نويسنده کتاب الاستقامة في السُنَّة والردّ على أهل البدع والأهواء که بخشی از آن را به معرفی و رد فرق شيعی اختصاص داده با وجود اشاره به عقايد مختلف آنان اشاره ای به عقيده تحريف قرآن نزد شيعيان نکرده. اين را از نقل های گسترده ملطي (د. ۳۷۷ ق) در التنبيه والرد از اين کتاب می دانيم (ص ۱۱۸ به بعد). طرفه اين است که خود ملطي در التنبيه والرد در قسمت اول کتاب که خودش بدون اتکا به کتاب خُشيش عقايد شيعه را نقل می کند مفصل باور تحريف نزد آنان را مطرح می کند (ص ۲۰ به بعد) ؛ اما آنجا که در بخش دوم به نقل کتاب خُشيش می پردازد اثری از اين عقيده و نقل و رد آن نيست.
دوشنبه ۲۶ دي ۱۴۰۱ ساعت ۹:۵۵
نظرات



نمایش ایمیل به مخاطبین





نمایش نظر در سایت