آرشیو
دربارۀ نویسنده
حسن انصاری عضو هيئت علمی مؤسسه مطالعات عالی پرينستون با عنوان Visiting Professor، مدرسه مطالعات تاریخی است. همزمان در ایران او عضو شورای عالی علمی مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامی است. وی همچنين عضو شورای مشاوران دائرة المعارف ایرانیکا (دانشگاه کلمبیا-آمریکا)، "عضو وابسته" مرکز ملی پژوهشهای علمی فرانسه (بخش مطالعات اديان کتاب) و عضو انجمن بين المللی تاريخ علوم و فلسفه عربی و اسلامی (پاريس) است. در فاصله بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ حسن انصاری به عنوان استاد مهمان با رتبه پروفسور در دانشگاه پرینستون، بخش خاور نزدیک تدریس کرد.
حسن انصاری، متولد سال ۱۳۴۹ شمسی در تهران است. تحصيلات خود را در رشته علوم تجربی در مدرسه علوی تهران در سال ۱۳۶۷ به پايان برد. انگيزه های خانوادگی و نيز تحصيل در مدرسه ای با آموزشهای دينی وی را از سالهای دورتر به تحصيل و مطالعه در ادبيات عرب، فقه و اصول و عقايد و معارف دينی واداشت. پس از دبيرستان، در گروه فلسفه دانشکده ادبيات دانشگاه تهران مشغول به تحصيل شد و در کنار آن دانشهای دينی کلاسيک را هم زمان ادامه داد. بدين ترتيب در کنار تداوم مراحل تحصيل در فقه و اصول و نيز کلام و فلسفه اسلامی، تا اندازه ای فلسفه های غربی را آموخت. علاقه به مطالعات و آموزشهای کلاسيک دينی و بهره وری از محضر استادان اين حوزه ها، او را همچنين به مطالعه تطبيقی باورهای مذهبی و کلامی و انديشه های فيلسوفان اسلامی رهنمون کرد و چند سالی را به تحصيل و مطالعه در کلام، حديث و عقايد شيعی و فلسفه اسلامی گذراند. حسن انصاری پس از چندی به مطالعه تاريخ روی آورد و آن را هم زمان در کنار ادامه تحصيل در زمينه فلسفه و دانشهای دينی کلاسيک مورد توجه قرار داد. در کنار همه اينها همکاری با دائرة المعارف بزرگ اسلامی دستمايه ای برای آشنايی با شيوه های تحقيق تاريخی و شناخت منابع کهن را برای او فراهم کرد. همکاری او با مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، در قالب تأليف، کتابشناسی و همکاری با کتابخانه مرکز، ويراستاری، رياست يکی از بخشهای علمی و عضويت در هيئت عالی علمی تا سالها تداوم داشت. در همين سالها به ويژه به سفارش مرکز دائرة المعارف به تأليف مقالات زيادی در حوزه تاريخ، رجال، کلام و فرق مذهبی پرداخت. از اوائل دهه هفتاد مطالعاتش را در حوزه فلسفه محض و فلسفه های مضاف در مکاتب مغرب زمين، اديان و تاريخ ملل و نحل گسترش داد. مدت زمانی در بيروت، علاوه بر مطالعه در نسخه های خطی، تحصيلات دانشگاهی خود را در حوزه فلسفه غرب و فلسفه و انديشه سياسی اسلامی ادامه داد و از نزديک با برجسته ترين متفکران و روشنفکران عرب آشنايی پيدا کرد و نزد برخی از آنها تحصيلات خود را پی گرفت. از اواخر دهه هفتاد و همزمان با ادامه تحصیلات در علوم دینی و حوزوی به نوشتن در مجلات علمی و دانشگاهی در ايران در زمينه های کلام و فرق، حديث، تاريخ و انديشه سياسی کلاسيک اسلامی آغاز کرد و مقالات متعددی در نشريات نشر دانش، معارف (مرکز نشر دانشگاهی) و برخی ديگر منتشر کرد. وی در همين دوره و نيز در سالهای بعد در چندين کنفرانس داخلی و خارجی شرکت کرد و مقالاتی ارائه نمود و همچنين با شماری از مؤسسات فرهنگی کشور در انجام پروژه های مختلف در زمينه های تاريخی و کتابشناسی همکاری نمود و در برخی نهادهای آموزشی داخل و خارج ایران، تاريخ علم کلام و ملل و نحل تدريس کرد. حسن انصاری سال ۱۳۸۱ ايران را به منظور ادامه تحصيل به قصد کشور فرانسه ترک کرد و تحصيلات تکميلی خود را در رشته فلسفه و تاريخ اديان در مدرسه کاربردی مطالعات عالی سوربن ادامه داد و نخست موفق به اخذ درجه ديپلم عالی گرديد (با تدوين دانشنامه ای در زمينه سهم محمد بن يعقوب الکليني در حديث شيعی) و سپس در همين دانشگاه در فروردين ۱۳۸۸ از رساله دکتری خود دفاع کرد (با تدوين پايان نامه ای در زمينه منابع انديشه امامت و غيبت در تشيع امامی).
او سال ۱۳۸۸ به برلين آمد و دوره پست دکتری خود را در دانشگاه آزاد برلين در چارچوب پروژه "علوم عقلی در اسلام قرون ميانه" طی نمود. او پژوهشگر ارشد علم کلام و فلسفه اسلامی در دانشگاه آزاد برلين (انستيتوی مطالعات اسلامی) و مدرس اصول فقه و تاريخ علم کلام در اين دانشگاه در طی سالهای گذشته بوده است. از او تاکنون مقالات متعددی در موضوعات تاريخ علم کلام و تشيع امامی در ژورنالهای خارجی منتشر شده است.
آمار بازدید
بازدیدکنندگان تا کنون : ۱٫۶۴۸٫۱۱۳ نفر
بازدیدکنندگان امروز : ۱۰۵ نفر
تعداد یادداشت ها : ۱٫۶۳۵
بازدید از این یادداشت : ۷۴

پر بازدیدترین یادداشت ها :
ابن معتز در اشعار معروفی که به عنوان سیره خلیفه معتضد سروده در ذکر اخبار حدود سال ۲۸۸ ق از قرامطه هم یاد می کند. این سند از قدیمترین اسنادی است که در‌آن یادی از قرامطه شده. در سال ۲۸۶ ق چنانکه روایت منابع اسماعیلی نشان می دهد انشقاقی بزرگ در میان قرامطه رخ داد و حمدان اشعث و عبدان و پیروانشان برخلاف شماری دیگر از قرمطیان که همینک خود را مرتبط با دستگاه مرکزی امامت در سلمیه می دانستند همچنان خود را وفادار به دعوت به بازگشت قریب الوقوع قائم موظف می دانستند. روایات اسماعیلی درباره همه این مسائل و ریشه های اسماعلیه همچون روایات مخالفانشان به قدری متناقض است که تقریبا نمی توان به هیچ کدام از‌ آنها اعتمادی حتی نسبی داشت. سندی که اینجا معرفی می کنیم تصویری است که یک معاصر و مخالف و آن هم از خاندان خلافت عباسی از‌ قرمطیان به دست داده است. در اینجا از اعتقاد آنها به یک امام مختفی و همچنین نوعی باور به رجعت زودهنگام آنان بعد از مرگ در راه امام سخن رفته است. همچنین در اینجا اشاره ای هم به یک ابو علی می رود که قرمطیان هوادار او بوده اند. این به احتمال زیاد اشاره ای است به حمدان قرمط که پیشوای آنان در عراق بود. آقای مادلونگ بر اساس روایتی از ابن حوقل معتقد است که حمدان قرمط بعدها با کنیه جدید ابو علی در شمار داعیان فاطمیان قرار گرفت. این را من بسیار بعید می دانم. منتهی در اینجا کنیه او ابوعلی آمده که شاید برای تأیید آن نظر به کار آید. منتهی در اینجا دیده می شود که برخلاف نظر آقای مادلونگ او در عراق قبل از این دوره هم با کنیه ابو علی شناخته بوده است. در این ابیات اشاره ای به عقیده اسماعیلیان فاطمی بعد از اشتقاق سال ۲۸۶ ق دیده نمی شود. محتملا ابن معتز متوجه این تحول جدید نبوده است. اشعار را اینجا می آورم:

وَالقَرمَطِيّونَ ذَوُو الآجامِ صَغَوا فَقَد باؤوا مَعَ الآثامِ
و شرّعوا شَرائِعَ الفَسادِ وَاهلِكوا إِهلاكَ قَومِ عادِ
كانوا يَقولونَ إِذا قُتِلنا صَبراً عَلى مِلَّتِنا رَجَعنا
مِن بَعدِ أَيّامٍ إِلى أَهلينا فَقَبَّحَ الرَحمَنُ هَذا الدينا
وَضَرَطَ العَنزُ عَلى هَذا الخَبَر فَهولاءِ الحُمقُ مَن يَأتي سَقَر
يُجاهِدونَ عَن إِمامٍ مُختَفي يُقَرِّبُ الوَعدَ لَهُم وَلا يَفي
یالَ عَلِيٍّ يا أَبا عَلِيّ هَذا لَعَمري سَفَهٌ وَعِيُّ
لَيسَ يَزيدُ الناسُ إِن تَرَوَّسوا وَلا يَزيدُ المُلكُ إِن تَسَوَّسوا
وَلا أَراكُم تُحسِنونَ ذاكا كَلّا وَلا إِن تُهلِكوا إِهلاكا
وَلا تَكونوا حَطَباً لِلنارِ فَرُبَّ أَشرارٍ مِنَ الأَخيارِ
پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۵۳
نظرات



نمایش ایمیل به مخاطبین





نمایش نظر در سایت