آرشیو
دربارۀ نویسنده
حسن انصاری عضو هيئت علمی مؤسسه مطالعات عالی پرينستون، مدرسه مطالعات تاریخی است. همزمان در ایران او عضو شورای عالی علمی مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامی است. وی همچنين عضو شورای مشاوران دائرة المعارف ایرانیکا (دانشگاه کلمبیا-آمریکا)، "عضو وابسته" مرکز ملی پژوهشهای علمی فرانسه (بخش مطالعات اديان کتاب) و عضو انجمن بين المللی تاريخ علوم و فلسفه عربی و اسلامی (پاريس) است. در فاصله بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ حسن انصاری به عنوان استاد مهمان با رتبه پروفسور در دانشگاه پرینستون، بخش خاور نزدیک تدریس کرد.
حسن انصاری، متولد سال ۱۳۴۹ شمسی در تهران است. تحصيلات خود را در رشته علوم تجربی در مدرسه علوی تهران در سال ۱۳۶۷ به پايان برد. انگيزه های خانوادگی و نيز تحصيل در مدرسه ای با آموزشهای دينی وی را از سالهای دورتر به تحصيل و مطالعه در ادبيات عرب، فقه و اصول و عقايد و معارف دينی واداشت. پس از دبيرستان، در گروه فلسفه دانشکده ادبيات دانشگاه تهران مشغول به تحصيل شد و در کنار آن دانشهای دينی کلاسيک را هم زمان ادامه داد. بدين ترتيب در کنار تداوم مراحل تحصيل در فقه و اصول و نيز کلام و فلسفه اسلامی، تا اندازه ای فلسفه های غربی را آموخت. علاقه به مطالعات و آموزشهای کلاسيک دينی و بهره وری از محضر استادان اين حوزه ها، او را همچنين به مطالعه تطبيقی باورهای مذهبی و کلامی و انديشه های فيلسوفان اسلامی رهنمون کرد و چند سالی را به تحصيل و مطالعه در کلام، حديث و عقايد شيعی و فلسفه اسلامی گذراند. حسن انصاری پس از چندی به مطالعه تاريخ روی آورد و آن را هم زمان در کنار ادامه تحصيل در زمينه فلسفه و دانشهای دينی کلاسيک مورد توجه قرار داد. در کنار همه اينها همکاری با دائرة المعارف بزرگ اسلامی دستمايه ای برای آشنايی با شيوه های تحقيق تاريخی و شناخت منابع کهن را برای او فراهم کرد. همکاری او با مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، در قالب تأليف، کتابشناسی و همکاری با کتابخانه مرکز، ويراستاری، رياست يکی از بخشهای علمی و عضويت در هيئت عالی علمی تا سالها تداوم داشت. در همين سالها به ويژه به سفارش مرکز دائرة المعارف به تأليف مقالات زيادی در حوزه تاريخ، رجال، کلام و فرق مذهبی پرداخت. از اوائل دهه هفتاد مطالعاتش را در حوزه فلسفه محض و فلسفه های مضاف در مکاتب مغرب زمين، اديان و تاريخ ملل و نحل گسترش داد. مدت زمانی در بيروت، علاوه بر مطالعه در نسخه های خطی، تحصيلات دانشگاهی خود را در حوزه فلسفه غرب و فلسفه و انديشه سياسی اسلامی ادامه داد و از نزديک با برجسته ترين متفکران و روشنفکران عرب آشنايی پيدا کرد و نزد برخی از آنها تحصيلات خود را پی گرفت. از اواخر دهه هفتاد و همزمان با ادامه تحصیلات در علوم دینی و حوزوی به نوشتن در مجلات علمی و دانشگاهی در ايران در زمينه های کلام و فرق، حديث، تاريخ و انديشه سياسی کلاسيک اسلامی آغاز کرد و مقالات متعددی در نشريات نشر دانش، معارف (مرکز نشر دانشگاهی) و برخی ديگر منتشر کرد. وی در همين دوره و نيز در سالهای بعد در چندين کنفرانس داخلی و خارجی شرکت کرد و مقالاتی ارائه نمود و همچنين با شماری از مؤسسات فرهنگی کشور در انجام پروژه های مختلف در زمينه های تاريخی و کتابشناسی همکاری نمود و در برخی نهادهای آموزشی داخل و خارج ایران، تاريخ علم کلام و ملل و نحل تدريس کرد. حسن انصاری سال ۱۳۸۱ ايران را به منظور ادامه تحصيل به قصد کشور فرانسه ترک کرد و تحصيلات تکميلی خود را در رشته فلسفه و تاريخ اديان در مدرسه کاربردی مطالعات عالی سوربن ادامه داد و نخست موفق به اخذ درجه ديپلم عالی گرديد (با تدوين دانشنامه ای در زمينه سهم محمد بن يعقوب الکليني در حديث شيعی) و سپس در همين دانشگاه در فروردين ۱۳۸۸ از رساله دکتری خود دفاع کرد (با تدوين پايان نامه ای در زمينه منابع انديشه امامت و غيبت در تشيع امامی).
او سال ۱۳۸۸ به برلين آمد و دوره پست دکتری خود را در دانشگاه آزاد برلين در چارچوب پروژه "علوم عقلی در اسلام قرون ميانه" طی نمود. او پژوهشگر ارشد علم کلام و فلسفه اسلامی در دانشگاه آزاد برلين (انستيتوی مطالعات اسلامی) و مدرس اصول فقه و تاريخ علم کلام در اين دانشگاه در طی سالهای گذشته بوده است. از او تاکنون مقالات متعددی در موضوعات تاريخ علم کلام و تشيع امامی در ژورنالهای خارجی منتشر شده است.
آمار بازدید
بازدیدکنندگان تا کنون : ۱٫۵۵۳٫۲۳۶ نفر
بازدیدکنندگان امروز : ۳۱ نفر
تعداد یادداشت ها : ۱٫۴۶۲
بازدید از این یادداشت : ۳۲

پر بازدیدترین یادداشت ها :


فاضل محترم و کوشا آقای مجيد هادی زاده در جلد چهارم مجموعه ارزشمند نصوص و رسائل متنی را از مدقق شيرواني (ميرزا محمد بن حسن شيرواني) منتشر کرده اند که اثر ممتازی است. با اين وصف عنوان رساله به نظرم بايد از "فائدة في توقف عدم الکل علی عدم الجزء" به "فائدتان في جواب المحقق الدواني" تغيير کند. درباره هويت اين متن هم در مقدمه خطاهایی رفته و به همين دليل اينجا مناسب ديدم هويت دقيق اين متن را گزارش کنم:

اين متن در واقع صورت مفاوضه گونه ای است ميان مدقق شيرواني و محمد هادی بن معین الدین محمد الشریف معروف به آصَف شيراز مؤلف الكشف الوافى فى شرح اصول الكافى که می دانيم او هم همچون مدقق شيروانی اهل حکمت و مطلع از علوم فلسفی بوده است کما اينکه از شرحش بر کافي پيداست (او آثار فلسفی مهم و متعددی داشته). داستان از اين قرار است که در اوراقی متن دو شبهه مشکل از مشکلات علوم که محقق جلال الدين دواني بدان توجه داشته مرقوم شده بوده؛ دو شبهه ای که دوانی حل آنها را بسيار سخت می دانسته. بر روی برگ های آن نسخه محمد هادی بن معین الدین پاسخی برای هر دو نگاشته بود و چون يکی از دوستان مدقق شيروانی از او خواست که او هم در آن مجموعه خطی چيزی بر رسم تذکره بنويسد مدقق شيرواني هم پاسخ آن دو شبهه را مرقوم کرد. محمد هادي آصف بعدا از طريق همان دوست مشترک بر نوشته مدقق شيرواني اطلاع يافت و آن نوشته را پاسخی به خود تصور کرد و بدانها پاسخی داد. دست آخر مدقق شيرواني در دنباله اوراق پاسخی اين بار متوجه محمد هادي آصف می کند و بدين ترتيب همينک در اين رساله کوتاه ما متنی از محقق دواني به اضافه دو پاسخ از مدقق شيرواني و همچنين دو پاسخ از محمد هادي آصف داريم؛ آن هم در دو مسئله منطقی و فلسفی مهم. يکی موضوع تحقق تناقض در فرض برخی قضایای منطقی و دیگری موضوع توقف عدم کل بر عدم جزء. اين دومی مربوط است به مسئله کلی طبيعی و نسبت آن با افراد و هر دو مسئله چنانکه می دانيم در کتاب های اصولی هم مورد بررسی قرار می گيرند (مورد اول در خصوص الحاق فرد به اعم و اغلب). مدقق شيرواني حاشيه مهمی بر معالم الاصول دارد که بايد متنش را کسی به شکل تحقيقی منتشر کند. متن اين مفاوضه از لحاظ فلسفی بسيار ارزشمند است و گوشه ای از فعاليت فلسفی در اواخر عصر صفوی را نشان می دهد.

آقای هادی زاده از هويت محمد هادي سخنی نگفته و همچنين به جای محقق دواني از سلطان العلماء ياد کرده اند که سببش را نفهميدم. عنوان رساله هم چنانکه گفتم عنوان دقيقی نيست.
دوشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۷:۲۵
نظرات



نمایش ایمیل به مخاطبین





نمایش نظر در سایت