دربارۀ نویسنده
حسن انصاری عضو هيئت علمی مؤسسه مطالعات عالی پرينستون، مدرسه مطالعات تاریخی است. همزمان در ایران او عضو شورای عالی علمی مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامی است. وی همچنين عضو شورای مشاوران دائرة المعارف ایرانیکا (دانشگاه کلمبیا-آمریکا)، "عضو وابسته" مرکز ملی پژوهشهای علمی فرانسه (بخش مطالعات اديان کتاب) و عضو انجمن بين المللی تاريخ علوم و فلسفه عربی و اسلامی (پاريس) است. در فاصله بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ حسن انصاری به عنوان استاد مهمان با رتبه پروفسور در دانشگاه پرینستون، بخش خاور نزدیک تدریس کرد.
حسن انصاری، متولد سال ۱۳۴۹ شمسی در تهران است. تحصيلات خود را در رشته علوم تجربی در مدرسه علوی تهران در سال ۱۳۶۷ به پايان برد. انگيزه های خانوادگی و نيز تحصيل در مدرسه ای با آموزشهای دينی وی را از سالهای دورتر به تحصيل و مطالعه در ادبيات عرب، فقه و اصول و عقايد و معارف دينی واداشت. پس از دبيرستان، در گروه فلسفه دانشکده ادبيات دانشگاه تهران مشغول به تحصيل شد و در کنار آن دانشهای دينی کلاسيک را هم زمان ادامه داد. بدين ترتيب در کنار تداوم مراحل تحصيل در فقه و اصول و نيز کلام و فلسفه اسلامی، تا اندازه ای فلسفه های غربی را آموخت. علاقه به مطالعات و آموزشهای کلاسيک دينی و بهره وری از محضر استادان اين حوزه ها، او را همچنين به مطالعه تطبيقی باورهای مذهبی و کلامی و انديشه های فيلسوفان اسلامی رهنمون کرد و چند سالی را به تحصيل و مطالعه در کلام، حديث و عقايد شيعی و فلسفه اسلامی گذراند. حسن انصاری پس از چندی به مطالعه تاريخ روی آورد و آن را هم زمان در کنار ادامه تحصيل در زمينه فلسفه و دانشهای دينی کلاسيک مورد توجه قرار داد. در کنار همه اينها همکاری با دائرة المعارف بزرگ اسلامی دستمايه ای برای آشنايی با شيوه های تحقيق تاريخی و شناخت منابع کهن را برای او فراهم کرد. همکاری او با مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، در قالب تأليف، کتابشناسی و همکاری با کتابخانه مرکز، ويراستاری، رياست يکی از بخشهای علمی و عضويت در هيئت عالی علمی تا سالها تداوم داشت. در همين سالها به ويژه به سفارش مرکز دائرة المعارف به تأليف مقالات زيادی در حوزه تاريخ، رجال، کلام و فرق مذهبی پرداخت. از اوائل دهه هفتاد مطالعاتش را در حوزه فلسفه محض و فلسفه های مضاف در مکاتب مغرب زمين، اديان و تاريخ ملل و نحل گسترش داد. مدت زمانی در بيروت، علاوه بر مطالعه در نسخه های خطی، تحصيلات دانشگاهی خود را در حوزه فلسفه غرب و فلسفه و انديشه سياسی اسلامی ادامه داد و از نزديک با برجسته ترين متفکران و روشنفکران عرب آشنايی پيدا کرد و نزد برخی از آنها تحصيلات خود را پی گرفت. از اواخر دهه هفتاد و همزمان با ادامه تحصیلات در علوم دینی و حوزوی به نوشتن در مجلات علمی و دانشگاهی در ايران در زمينه های کلام و فرق، حديث، تاريخ و انديشه سياسی کلاسيک اسلامی آغاز کرد و مقالات متعددی در نشريات نشر دانش، معارف (مرکز نشر دانشگاهی) و برخی ديگر منتشر کرد. وی در همين دوره و نيز در سالهای بعد در چندين کنفرانس داخلی و خارجی شرکت کرد و مقالاتی ارائه نمود و همچنين با شماری از مؤسسات فرهنگی کشور در انجام پروژه های مختلف در زمينه های تاريخی و کتابشناسی همکاری نمود و در برخی نهادهای آموزشی داخل و خارج ایران، تاريخ علم کلام و ملل و نحل تدريس کرد. حسن انصاری سال ۱۳۸۱ ايران را به منظور ادامه تحصيل به قصد کشور فرانسه ترک کرد و تحصيلات تکميلی خود را در رشته فلسفه و تاريخ اديان در مدرسه کاربردی مطالعات عالی سوربن ادامه داد و نخست موفق به اخذ درجه ديپلم عالی گرديد (با تدوين دانشنامه ای در زمينه سهم محمد بن يعقوب الکليني در حديث شيعی) و سپس در همين دانشگاه در فروردين ۱۳۸۸ از رساله دکتری خود دفاع کرد (با تدوين پايان نامه ای در زمينه منابع انديشه امامت و غيبت در تشيع امامی).
او سال ۱۳۸۸ به برلين آمد و دوره پست دکتری خود را در دانشگاه آزاد برلين در چارچوب پروژه "علوم عقلی در اسلام قرون ميانه" طی نمود. او پژوهشگر ارشد علم کلام و فلسفه اسلامی در دانشگاه آزاد برلين (انستيتوی مطالعات اسلامی) و مدرس اصول فقه و تاريخ علم کلام در اين دانشگاه در طی سالهای گذشته بوده است. از او تاکنون مقالات متعددی در موضوعات تاريخ علم کلام و تشيع امامی در ژورنالهای خارجی منتشر شده است.
آمار بازدید
بازدیدکنندگان تا کنون : ۱٫۳۴۲٫۳۶۰ نفر
بازدیدکنندگان امروز : ۴۲ نفر
تعداد یادداشت ها : ۱٫۱۰۳
بازدید از این یادداشت : ۳۱۵

پر بازدیدترین یادداشت ها :

این هم دومین یادداشت درباره کتابی دیگر از دکتر امیر معزی. این را هم گویا تاکنون منتشر نکرده ام. شاید به دلیل اینکه ناقص است.

دکتر محمد علی امير معزی، استاد کرسی تشيعِ مدرسه عالی سوربن بيش از دو دهه است که مطالعات متعددی درباره تاريخ تحول عقايد شيعه در رابطه با موضوع امامت و پديدار شناسی مفاهيم و انديشه های باطنی و معنوی شيعی را آغاز کرده است. کتاب پيشوای ملکوتی وی در سال ۱۹۹۲ در پاريس منتشر شد و در آن مؤلف به سرچشمه های اسلام باطنی و انديشه های تأويلی در اسلام شيعی نخستين پرداخته است. اين کتاب چند سالی بعد به زبان انگليسی نيز منتشر شد. محور اصلی مطالعات امير معزی بيشتر انديشه های شيعيان امامی است، اما همواره به بررسی مقايسه ای ميان اماميه و اسماعيليه از يک سو و نيز با ديگر گرايشات گنوسيستی در اسلام کلاسيک و يا دوره های متأخر و نيز در مقايسه با انديشه های مشابه در ميان ديگر اديان می پردازد. پس از انتشار اين کتاب که با حسن استقبال محققان تاريخ تشيع روبرو شد، دکتر امير معزی در طول سالهای بعد به تدوين و انتشار يک سلسله مقالات با عنوان مشترک امام شناسی اماميان در مجلات معتبر علمی اروپا و آمريکا اقدام کرد که در اين ميان تنها پاره هايی از دو مقاله آن به فارسی منتشر شده است. در کنار اين دسته از مقالات، دکتر امير معزی تاکنون مقالات متنوع ديگری در رابطه با مفاهيم باطنی و تأويلی در تشيع امامی منتشر کرده است که بيشتر آنها مطالعاتی با رويکرد پديدار شناسانه و در عين حال مبتنی بر بررسی های تاريخی و با در نظر گرفتن نتايج اين گونه مطالعات است.
دکتر امير معزی به بررسی تاريخی عنصر تأويل در اسلام شيعی و باورهای باطنی برخاسته از وجود اين عنصر در تفکر شيعی دوره های نخستين عنايت دارد و بيشترين همت خود را برای شناخت اين مفاهيم از نقطه نظر تاريخی و پديدار شناسی به کار بسته است. در همين راستا در گستره تحقيقاتی پروفسور امير معزی مناسبات تشيع و تصوف و به ويژه تصوف متأخر محل توجه است. در سالهای اخير از دکتر امير معزی چند کتاب ديگر در رابطه با تشيع و يا مفاهيم باطنی در اسلام به صورت مستقل و يا به شکل ویراستاری مجموعه مقالات منتشر شده است.
در سال ۲۰۰۶ انتشارات ورن کتابی تازه از دکتر امير معزی منتشر کرد در ۴۱۶ صفحه که در حقيقت مجموعه مقالات او در رابطه با تشيع امامی است. اين مجموعه شامل همه مقالات ايشان نيست، بلکه تنها مقالاتی را شامل می شود که با مفاهيم باطنی و تأويلی شيعه امامی مرتبط است. عنوان کتاب مذهب راز است و عنوان فرعی آن اعتقاد و عمل معنوی در اسلام شيعی است. اهميت اين کتاب بهره گيری مؤلف دانشمند کتاب از منابع اصيل و کهن تشيع امامی و برخاسته از طبقه بندی و بررسی محتوايی احاديث امامان در موضوعات مرتبط با انديشه امامت است. مؤلف گرچه از آثار متکلمان و فقيهان دوره های بعدی و به ويژه عصر آل بويه بهره گرفته، اما بيشتر، اعتماد وی بر کتابهای حديثی اماميه و به ويژه کتابهای کلينی و طبقه استادان و معاصران و شاگردان وی است و همه جا البته به نتايج تحقيقات آکادميک در رابطه با تاريخ تحولات انديشه های شيعی و منابع ادبيات اماميه توجه داشته و آنها را در تحقيق خود به کار گرفته است. استخراج مفاهيم باطنی و بررسی پديدار شناسانه آنها و تلاش برای ارائه منظومه ای سازوار از آن و هم زمان بررسی تحولات تاريخی اين مفاهيم و تأثيرات اجتماعی و سياسی و حقوقی آنها از اين کتاب استاد امير معزی اثری ارزشمند در راستای درکی ابتکاری از اسلام شيعی در بستر تحول تاريخی فراهم کرده است.
اين کتاب از چهار بخش و هر کدام در چندين فصل تشکيل شده و در مقدمه نيز مؤلف توضيحاتی کلی را در رابطه با موضوع کتاب و مقالات آن ارائه داده است.
شنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۵ ساعت ۹:۴۶
نظرات



نمایش ایمیل به مخاطبین





نمایش نظر در سایت