دربارۀ نویسنده
حسن انصاری عضو هيئت علمی مؤسسه مطالعات عالی پرينستون، مدرسه مطالعات تاریخی است. همزمان در ایران او عضو شورای عالی علمی مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامی است. وی همچنين عضو شورای مشاوران دائرة المعارف ایرانیکا (دانشگاه کلمبیا-آمریکا)، "عضو وابسته" مرکز ملی پژوهشهای علمی فرانسه (بخش مطالعات اديان کتاب) و عضو انجمن بين المللی تاريخ علوم و فلسفه عربی و اسلامی (پاريس) است. در فاصله بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ حسن انصاری به عنوان استاد مهمان با رتبه پروفسور در دانشگاه پرینستون، بخش خاور نزدیک تدریس کرد.
حسن انصاری، متولد سال ۱۳۴۹ شمسی در تهران است. تحصيلات خود را در رشته علوم تجربی در مدرسه علوی تهران در سال ۱۳۶۷ به پايان برد. انگيزه های خانوادگی و نيز تحصيل در مدرسه ای با آموزشهای دينی وی را از سالهای دورتر به تحصيل و مطالعه در ادبيات عرب، فقه و اصول و عقايد و معارف دينی واداشت. پس از دبيرستان، در گروه فلسفه دانشکده ادبيات دانشگاه تهران مشغول به تحصيل شد و در کنار آن دانشهای دينی کلاسيک را هم زمان ادامه داد. بدين ترتيب در کنار تداوم مراحل تحصيل در فقه و اصول و نيز کلام و فلسفه اسلامی، تا اندازه ای فلسفه های غربی را آموخت. علاقه به مطالعات و آموزشهای کلاسيک دينی و بهره وری از محضر استادان اين حوزه ها، او را همچنين به مطالعه تطبيقی باورهای مذهبی و کلامی و انديشه های فيلسوفان اسلامی رهنمون کرد و چند سالی را به تحصيل و مطالعه در کلام، حديث و عقايد شيعی و فلسفه اسلامی گذراند. حسن انصاری پس از چندی به مطالعه تاريخ روی آورد و آن را هم زمان در کنار ادامه تحصيل در زمينه فلسفه و دانشهای دينی کلاسيک مورد توجه قرار داد. در کنار همه اينها همکاری با دائرة المعارف بزرگ اسلامی دستمايه ای برای آشنايی با شيوه های تحقيق تاريخی و شناخت منابع کهن را برای او فراهم کرد. همکاری او با مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، در قالب تأليف، کتابشناسی و همکاری با کتابخانه مرکز، ويراستاری، رياست يکی از بخشهای علمی و عضويت در هيئت عالی علمی تا سالها تداوم داشت. در همين سالها به ويژه به سفارش مرکز دائرة المعارف به تأليف مقالات زيادی در حوزه تاريخ، رجال، کلام و فرق مذهبی پرداخت. از اوائل دهه هفتاد مطالعاتش را در حوزه فلسفه محض و فلسفه های مضاف در مکاتب مغرب زمين، اديان و تاريخ ملل و نحل گسترش داد. مدت زمانی در بيروت، علاوه بر مطالعه در نسخه های خطی، تحصيلات دانشگاهی خود را در حوزه فلسفه غرب و فلسفه و انديشه سياسی اسلامی ادامه داد و از نزديک با برجسته ترين متفکران و روشنفکران عرب آشنايی پيدا کرد و نزد برخی از آنها تحصيلات خود را پی گرفت. از اواخر دهه هفتاد و همزمان با ادامه تحصیلات در علوم دینی و حوزوی به نوشتن در مجلات علمی و دانشگاهی در ايران در زمينه های کلام و فرق، حديث، تاريخ و انديشه سياسی کلاسيک اسلامی آغاز کرد و مقالات متعددی در نشريات نشر دانش، معارف (مرکز نشر دانشگاهی) و برخی ديگر منتشر کرد. وی در همين دوره و نيز در سالهای بعد در چندين کنفرانس داخلی و خارجی شرکت کرد و مقالاتی ارائه نمود و همچنين با شماری از مؤسسات فرهنگی کشور در انجام پروژه های مختلف در زمينه های تاريخی و کتابشناسی همکاری نمود و در برخی نهادهای آموزشی داخل و خارج ایران، تاريخ علم کلام و ملل و نحل تدريس کرد. حسن انصاری سال ۱۳۸۱ ايران را به منظور ادامه تحصيل به قصد کشور فرانسه ترک کرد و تحصيلات تکميلی خود را در رشته فلسفه و تاريخ اديان در مدرسه کاربردی مطالعات عالی سوربن ادامه داد و نخست موفق به اخذ درجه ديپلم عالی گرديد (با تدوين دانشنامه ای در زمينه سهم محمد بن يعقوب الکليني در حديث شيعی) و سپس در همين دانشگاه در فروردين ۱۳۸۸ از رساله دکتری خود دفاع کرد (با تدوين پايان نامه ای در زمينه منابع انديشه امامت و غيبت در تشيع امامی).
او سال ۱۳۸۸ به برلين آمد و دوره پست دکتری خود را در دانشگاه آزاد برلين در چارچوب پروژه "علوم عقلی در اسلام قرون ميانه" طی نمود. او پژوهشگر ارشد علم کلام و فلسفه اسلامی در دانشگاه آزاد برلين (انستيتوی مطالعات اسلامی) و مدرس اصول فقه و تاريخ علم کلام در اين دانشگاه در طی سالهای گذشته بوده است. از او تاکنون مقالات متعددی در موضوعات تاريخ علم کلام و تشيع امامی در ژورنالهای خارجی منتشر شده است.
آمار بازدید
بازدیدکنندگان تا کنون : ۱٫۳۴۸٫۵۰۹ نفر
بازدیدکنندگان امروز : ۳۴ نفر
تعداد یادداشت ها : ۱٫۱۱۲
بازدید از این یادداشت : ۱٫۷۶۷

پر بازدیدترین یادداشت ها :
از کتاب شواهد التنزيل حاکم حسکاني که آينه ای از حديث در خراسان سده پنجم قمري است، نسخه هايی چند باقی مانده که بر اساس برخی از آنها چاپ مرحوم آقای محمودي ارائه شده است. اما در يمن از دير باز اين کتاب را می شناخته اند و از آن نسخه های متعددی در کتابخانه های خصوصی و عمومی موجود است که از آن ميان دو نسخه ارزش زيادی دارند و از کهنگی و اصالت بيشتری برخوردارند و می بايست در تحقيق دوباره اين متن به کار گرفته شوند. علت اقبال زيديان يمن به اين کتاب، به حنفی بودن مؤلف اين کتاب و ارتباط شخصی او با محافل شيعی و زيدی خراسان و نيز طبعا موضوع کتاب باز می گردد. اما از ديگر سو به دليل روايت اين متن وسيله زيد بن الحسن البيهقي البروقني زيدی مذهب که خود در ۵۴۱ق سفری از خراسان به يمن داشته، اين کتاب و نسخه آن به اين سرزمين منتقل شده است. البروقني اين متن را از فرزند حاکم حسکاني، وهب الله شنيده بوده که در سند روايت اين متن در نسخه چاپی هم نام او آمده است. پيشتر در همين سايت، يکی از اين دو نسخه مهم را که کهنترين نسخه های شناخته شده اين متن است، معرفی کرديم. مناسبت معرفی آن نسخه، وجود کتاب العمدة ابن بطريق در همان مجموعه ای است که کتاب شواهد هم در آن ديده می شود. حال که فرصتی فراهم شد که مستقلا به کتاب شواهد بپردازيم، هر دو نسخه را يکجا معرفی می کنيم؛ اميد که از آن در چاپ بعدی بهره گرفته شود. نويسنده اين سطور عکسی از هر دو نسخه در اختيار دارد.
نسخه اول، در ضمن مجموعه ای با اين کتابها:
۱- تنبيه الغافلين حاکم جشمی، کتابت ربيع الآخر ۶۴۴
۲-شواهد التنزيل، نسخه کتابت شوال ۶۴۴ در صعده
۳- العمدة ابن البطريق که از او در آغاز نسخه با القاب تمجيدی از جمله عبارت "مفتی آل الرسول "ياد شده است.
مالک نسخه که به خط خود ملکيت نسخه را گواهی کرده، عبدالله بن زيد بن أحمد ناميده شده است. مراد از او عبدالله بن زيد بن احمد العنسي، عالم برجسته زيدی است که مؤلف کتابهايي مانند المحجة البيضاء بوده است.
نسخه دوم: تاريخ کتابت ندارد، اما در پايان آن اين گواهی آمده که اهميت زيادی دارد و تبار نسخه را نشان می دهد:
"نسخ من نسخة نسخت عن نسخت (کذا) عليها خط الامام أحمد بن سليمان عليه السلام ولفظه بسم الله الرحمان الرحيم اخبرنا الشيخ الأجل العالم الزاهد زيد بن الحسن الخراساني البيهقي أيده الله هذا الکتاب کتاب شواهد التنزيل لقواعد التفضيل اجازة وقال سمعه من الحاکم أبي الفضل وهب الله بن الحاکم أبي القاسم عبيدالله بن عبدالله بن أحمد الحسکاني عن والده ومصنفه رحمه الله وکتبه أحمد بن سليمان وصلی الله علی محمد النبي وأهله وسلم تسليما."
بنابراين اين نسخه با يک واسطه به نسخه ای در زمان حيات البروقني و اقامت او در يمن باز می گردد. بر روی آن نسخه، گواهی المتوکل علی الله أحمد بن سليمان ديده می شده که دريافت کتاب را از البروقني گواهی کرده بوده است. المتوکل چنانکه در سيره او و نيز در کتابهايش نيز ذکر شده، از محضر البروقني در سفر اين اخير به يمن بهره برده بوده و از او حديث شنيده بوده و تعاليم کلامی بهشمي منتقل شده به وسيله البروقني را در رد بر فرقه مطرفيه به کار بسته بوده است.
چهارشنبه ۵ دي ۱۳۸۶ ساعت ۱۸:۵۶
نظرات



نمایش ایمیل به مخاطبین





نمایش نظر در سایت