دربارۀ نویسنده
حسن انصاری عضو هيئت علمی مؤسسه مطالعات عالی پرينستون، مدرسه مطالعات تاریخی است. همزمان در ایران او عضو شورای عالی علمی مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامی است. وی همچنين عضو شورای مشاوران دائرة المعارف ایرانیکا (دانشگاه کلمبیا-آمریکا)، "عضو وابسته" مرکز ملی پژوهشهای علمی فرانسه (بخش مطالعات اديان کتاب) و عضو انجمن بين المللی تاريخ علوم و فلسفه عربی و اسلامی (پاريس) است. در فاصله بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ حسن انصاری به عنوان استاد مهمان با رتبه پروفسور در دانشگاه پرینستون، بخش خاور نزدیک تدریس کرد.
حسن انصاری، متولد سال ۱۳۴۹ شمسی در تهران است. تحصيلات خود را در رشته علوم تجربی در مدرسه علوی تهران در سال ۱۳۶۷ به پايان برد. انگيزه های خانوادگی و نيز تحصيل در مدرسه ای با آموزشهای دينی وی را از سالهای دورتر به تحصيل و مطالعه در ادبيات عرب، فقه و اصول و عقايد و معارف دينی واداشت. پس از دبيرستان، در گروه فلسفه دانشکده ادبيات دانشگاه تهران مشغول به تحصيل شد و در کنار آن دانشهای دينی کلاسيک را هم زمان ادامه داد. بدين ترتيب در کنار تداوم مراحل تحصيل در فقه و اصول و نيز کلام و فلسفه اسلامی، تا اندازه ای فلسفه های غربی را آموخت. علاقه به مطالعات و آموزشهای کلاسيک دينی و بهره وری از محضر استادان اين حوزه ها، او را همچنين به مطالعه تطبيقی باورهای مذهبی و کلامی و انديشه های فيلسوفان اسلامی رهنمون کرد و چند سالی را به تحصيل و مطالعه در کلام، حديث و عقايد شيعی و فلسفه اسلامی گذراند. حسن انصاری پس از چندی به مطالعه تاريخ روی آورد و آن را هم زمان در کنار ادامه تحصيل در زمينه فلسفه و دانشهای دينی کلاسيک مورد توجه قرار داد. در کنار همه اينها همکاری با دائرة المعارف بزرگ اسلامی دستمايه ای برای آشنايی با شيوه های تحقيق تاريخی و شناخت منابع کهن را برای او فراهم کرد. همکاری او با مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، در قالب تأليف، کتابشناسی و همکاری با کتابخانه مرکز، ويراستاری، رياست يکی از بخشهای علمی و عضويت در هيئت عالی علمی تا سالها تداوم داشت. در همين سالها به ويژه به سفارش مرکز دائرة المعارف به تأليف مقالات زيادی در حوزه تاريخ، رجال، کلام و فرق مذهبی پرداخت. از اوائل دهه هفتاد مطالعاتش را در حوزه فلسفه محض و فلسفه های مضاف در مکاتب مغرب زمين، اديان و تاريخ ملل و نحل گسترش داد. مدت زمانی در بيروت، علاوه بر مطالعه در نسخه های خطی، تحصيلات دانشگاهی خود را در حوزه فلسفه غرب و فلسفه و انديشه سياسی اسلامی ادامه داد و از نزديک با برجسته ترين متفکران و روشنفکران عرب آشنايی پيدا کرد و نزد برخی از آنها تحصيلات خود را پی گرفت. از اواخر دهه هفتاد و همزمان با ادامه تحصیلات در علوم دینی و حوزوی به نوشتن در مجلات علمی و دانشگاهی در ايران در زمينه های کلام و فرق، حديث، تاريخ و انديشه سياسی کلاسيک اسلامی آغاز کرد و مقالات متعددی در نشريات نشر دانش، معارف (مرکز نشر دانشگاهی) و برخی ديگر منتشر کرد. وی در همين دوره و نيز در سالهای بعد در چندين کنفرانس داخلی و خارجی شرکت کرد و مقالاتی ارائه نمود و همچنين با شماری از مؤسسات فرهنگی کشور در انجام پروژه های مختلف در زمينه های تاريخی و کتابشناسی همکاری نمود و در برخی نهادهای آموزشی داخل و خارج ایران، تاريخ علم کلام و ملل و نحل تدريس کرد. حسن انصاری سال ۱۳۸۱ ايران را به منظور ادامه تحصيل به قصد کشور فرانسه ترک کرد و تحصيلات تکميلی خود را در رشته فلسفه و تاريخ اديان در مدرسه کاربردی مطالعات عالی سوربن ادامه داد و نخست موفق به اخذ درجه ديپلم عالی گرديد (با تدوين دانشنامه ای در زمينه سهم محمد بن يعقوب الکليني در حديث شيعی) و سپس در همين دانشگاه در فروردين ۱۳۸۸ از رساله دکتری خود دفاع کرد (با تدوين پايان نامه ای در زمينه منابع انديشه امامت و غيبت در تشيع امامی).
او سال ۱۳۸۸ به برلين آمد و دوره پست دکتری خود را در دانشگاه آزاد برلين در چارچوب پروژه "علوم عقلی در اسلام قرون ميانه" طی نمود. او پژوهشگر ارشد علم کلام و فلسفه اسلامی در دانشگاه آزاد برلين (انستيتوی مطالعات اسلامی) و مدرس اصول فقه و تاريخ علم کلام در اين دانشگاه در طی سالهای گذشته بوده است. از او تاکنون مقالات متعددی در موضوعات تاريخ علم کلام و تشيع امامی در ژورنالهای خارجی منتشر شده است.
آمار بازدید
بازدیدکنندگان تا کنون : ۱٫۲۹۴٫۳۲۷ نفر
بازدیدکنندگان امروز : ۲۱۲ نفر
تعداد یادداشت ها : ۱٫۰۱۶
بازدید از این یادداشت : ۷۲

پر بازدیدترین یادداشت ها :
درباره اشخاصی که نامشان در این اجازات آمده در کتاب مناسبات ایران و یمن سخن گفته ام. اینجا فقط اشاره می کنم که کتاب جلاء الأبصار حاکم جشمی در واقع امالی حدیثی و کلامی و ادبی حاکم جشمی است در جشم بیهق که تاکنون منتشر نشده. خلاصه ای از آن را احمد بن سعد الدين المسورى فراهم کرده به نام تحفة الأبرار من أخبار العترة الأطهار که آن هم تاکنون منتشر نشده اما از آن نسخه های متعدد هست و از جمله نسخه شماره ۱۲ گلازر کتابخانه دولتی وین و همچنین نسخه ای در کتابخانه آمبروزیانا که آن را هم دیده ام و عکسی از آن دارم. در نسخه کتاب مسوری اطلاعات جالبی هست درباره روایت کتاب حاکم جشمی به وسیله زمخشری که اطلاعات آن را اینجا می آورم.
مسوری نسخه ای کهنسال از کتاب جشمی را در اختیار داشته با تاريخ "ربيع الآخر من شهور سنة ثماني وخمسين وخمسمائة". اين نسخه منقول از نسخه اى بوده با اين خصوصيات: منقولة من النسخة التي عليها خط الشيخ الإمام العلامة فخر خوارزم جار الله محمود بن عمر الزمخشري المكتوب عليها إجازة شيخه أحمد بن محمد بن إسحاق الخوارزمي وإجازة الزمخشري للأمير الشريف أبي الحسن علي بن عيسي بن حمزة بن وهاس الحسني وأجازها السيد علي بن حمزة لحي القاضي العلامة جعفر بن أحمد بن أبي يحيى رضوان الله عليه ولغيره وأول ما في النسخة في المجلس الأول: أخبرني السيد الإمام العالم الفاضل علي بن عيسى بن حمزة الحسني رحمه الله إجازة في ذي الحجة سنة خمس وخمسين سنة وخمسمائة سنة قال أخبرنا الشيخ العلامة فخر خوارزم أبوالقاسم محمود بن عمر الزمخشري رحمه الله تعالى إجازة قال أخبرنا الشيخ الفاضل أحمد بن محمد بن إسحاق الخوارزمي المقيم بجشم إجازة قال أخبرنا الشيخ الإمام الحاكم أبو سعد المحسن بن محمد رضوان الله عليه [و] نور الله ضريحه ورضي عنه يوم الجمعة الثالث عشر من شهر رمضان سنة ثمان وسبعين وأربعمائة ...

در نسخه اصل که در عبارات فوق مورد اشاره مسوری قرار گرفته چنانکه دیدیم دو اجازه یاد شده وجود داشته که البته آنها را مسوری در کتاب تحفه نقل نمی کند اما آن دو اجازه در آغاز نسخه ای از کتاب جلاء الأبصار که عکس آن در مجموعه نسخ عکسی کتابخانه پرینستون موجود است دیده می شود؛ بدین ترتیب: یکی اجازه استاد زمخشری به او: إجازة (كذا: أجزت) ؟ الزاهد الإمام العلامة شيخ الإسلام أستاذ الزمان فخر خوارزم أبو القاسم محمود بن عمر الزمخشري أدام الله توفيقه لطاعته أن يروي عني هذا الكتاب المترجم بجلاء الأبصار على سبيل الإجازة بحق روايتي له عن مصنفه رحمه الله قراءة مني عليه في شهور [سنة؟] إثنی وتسعين وأربعمائة وكتب أحمد بن محمد بن إسحاق الخوارزمي بخطه في منتصف جمادي الأولي سنة خمس وعشرين وخمس مائة.

و دیگری اجازه زمخشرى: وفي آخر هذه النسخة بخط الزمخشري رحمه الله: أجزت للأمير الشريف الإمام الأجل ذي المناقب ؟ أبي الحسن علي بن حمزة بن وهاس الحسني أدام الله مجده إجازة مني لهذا الكتاب وكتب عبد الله الفقير إليه محمود بن عمر الزمخشري المعروف بالعلامة بمكة حرسها الله تعالى.

بر روی همین نسخه این اطلاع هم در رابطه با اجازه ابن وهاس به قاضی جعفر دیده می شود:
والنسخة التي انتسخت منها هذه النسخة أجازها لي وللقاضي شمس الدين ركن الإسلام جعفر بن أحمد بن أبي يحيى عبد السلام الشريف السيد الأمير فخر السادة علامة الحرمين علي بن عيسى بن حمزة بن وهاس الحسني رحمه الله رحمة واسعة في شهر ذي الحجة في آخره من شهور سنة خمس وخمسين وخمسمائة وتوفي في سنة سبع في النصف منها رحمه الله تعالى...
سه شنبه ۲۶ بهمن ۱۳۹۵ ساعت ۱:۵۴
نظرات



نمایش ایمیل به مخاطبین





نمایش نظر در سایت