دربارۀ نویسنده
حسن انصاری عضو هيئت علمی مؤسسه مطالعات عالی پرينستون، مدرسه مطالعات تاریخی است. همزمان در ایران او عضو شورای عالی علمی مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامی است. وی همچنين عضو شورای مشاوران دائرة المعارف ایرانیکا (دانشگاه کلمبیا-آمریکا)، "عضو وابسته" مرکز ملی پژوهشهای علمی فرانسه (بخش مطالعات اديان کتاب) و عضو انجمن بين المللی تاريخ علوم و فلسفه عربی و اسلامی (پاريس) است. در فاصله بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ حسن انصاری به عنوان استاد مهمان با رتبه پروفسور در دانشگاه پرینستون، بخش خاور نزدیک تدریس کرد.
حسن انصاری، متولد سال ۱۳۴۹ شمسی در تهران است. تحصيلات خود را در رشته علوم تجربی در مدرسه علوی تهران در سال ۱۳۶۷ به پايان برد. انگيزه های خانوادگی و نيز تحصيل در مدرسه ای با آموزشهای دينی وی را از سالهای دورتر به تحصيل و مطالعه در ادبيات عرب، فقه و اصول و عقايد و معارف دينی واداشت. پس از دبيرستان، در گروه فلسفه دانشکده ادبيات دانشگاه تهران مشغول به تحصيل شد و در کنار آن دانشهای دينی کلاسيک را هم زمان ادامه داد. بدين ترتيب در کنار تداوم مراحل تحصيل در فقه و اصول و نيز کلام و فلسفه اسلامی، تا اندازه ای فلسفه های غربی را آموخت. علاقه به مطالعات و آموزشهای کلاسيک دينی و بهره وری از محضر استادان اين حوزه ها، او را همچنين به مطالعه تطبيقی باورهای مذهبی و کلامی و انديشه های فيلسوفان اسلامی رهنمون کرد و چند سالی را به تحصيل و مطالعه در کلام، حديث و عقايد شيعی و فلسفه اسلامی گذراند. حسن انصاری پس از چندی به مطالعه تاريخ روی آورد و آن را هم زمان در کنار ادامه تحصيل در زمينه فلسفه و دانشهای دينی کلاسيک مورد توجه قرار داد. در کنار همه اينها همکاری با دائرة المعارف بزرگ اسلامی دستمايه ای برای آشنايی با شيوه های تحقيق تاريخی و شناخت منابع کهن را برای او فراهم کرد. همکاری او با مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، در قالب تأليف، کتابشناسی و همکاری با کتابخانه مرکز، ويراستاری، رياست يکی از بخشهای علمی و عضويت در هيئت عالی علمی تا سالها تداوم داشت. در همين سالها به ويژه به سفارش مرکز دائرة المعارف به تأليف مقالات زيادی در حوزه تاريخ، رجال، کلام و فرق مذهبی پرداخت. از اوائل دهه هفتاد مطالعاتش را در حوزه فلسفه محض و فلسفه های مضاف در مکاتب مغرب زمين، اديان و تاريخ ملل و نحل گسترش داد. مدت زمانی در بيروت، علاوه بر مطالعه در نسخه های خطی، تحصيلات دانشگاهی خود را در حوزه فلسفه غرب و فلسفه و انديشه سياسی اسلامی ادامه داد و از نزديک با برجسته ترين متفکران و روشنفکران عرب آشنايی پيدا کرد و نزد برخی از آنها تحصيلات خود را پی گرفت. از اواخر دهه هفتاد و همزمان با ادامه تحصیلات در علوم دینی و حوزوی به نوشتن در مجلات علمی و دانشگاهی در ايران در زمينه های کلام و فرق، حديث، تاريخ و انديشه سياسی کلاسيک اسلامی آغاز کرد و مقالات متعددی در نشريات نشر دانش، معارف (مرکز نشر دانشگاهی) و برخی ديگر منتشر کرد. وی در همين دوره و نيز در سالهای بعد در چندين کنفرانس داخلی و خارجی شرکت کرد و مقالاتی ارائه نمود و همچنين با شماری از مؤسسات فرهنگی کشور در انجام پروژه های مختلف در زمينه های تاريخی و کتابشناسی همکاری نمود و در برخی نهادهای آموزشی داخل و خارج ایران، تاريخ علم کلام و ملل و نحل تدريس کرد. حسن انصاری سال ۱۳۸۱ ايران را به منظور ادامه تحصيل به قصد کشور فرانسه ترک کرد و تحصيلات تکميلی خود را در رشته فلسفه و تاريخ اديان در مدرسه کاربردی مطالعات عالی سوربن ادامه داد و نخست موفق به اخذ درجه ديپلم عالی گرديد (با تدوين دانشنامه ای در زمينه سهم محمد بن يعقوب الکليني در حديث شيعی) و سپس در همين دانشگاه در فروردين ۱۳۸۸ از رساله دکتری خود دفاع کرد (با تدوين پايان نامه ای در زمينه منابع انديشه امامت و غيبت در تشيع امامی).
او سال ۱۳۸۸ به برلين آمد و دوره پست دکتری خود را در دانشگاه آزاد برلين در چارچوب پروژه "علوم عقلی در اسلام قرون ميانه" طی نمود. او پژوهشگر ارشد علم کلام و فلسفه اسلامی در دانشگاه آزاد برلين (انستيتوی مطالعات اسلامی) و مدرس اصول فقه و تاريخ علم کلام در اين دانشگاه در طی سالهای گذشته بوده است. از او تاکنون مقالات متعددی در موضوعات تاريخ علم کلام و تشيع امامی در ژورنالهای خارجی منتشر شده است.
آمار بازدید
بازدیدکنندگان تا کنون : ۱٫۳۹۱٫۷۷۲ نفر
بازدیدکنندگان امروز : ۱۴۲ نفر
تعداد یادداشت ها : ۱٫۲۲۳
بازدید از این یادداشت : ۱۵۳

پر بازدیدترین یادداشت ها :
ازلی خواندن بسیاری از علما و دانشمندان و نویسندگان عصر اواخر دوره قاجار و اوائل دوره پهلوی از سوی نویسنده این کتاب بدون هیچ دلیل مؤرخ پسندی و صرفا با اتکا بر اتهام زنی های دوران مشروطه که هر کس را مستبدین مخالف خود می پنداشتند با اتهام بابی می خواستند ترور شخصیت کنند می توان به نمونه زیر تشبیه کرد: ابن حجر عسقلانی را که می شناسید. او در کتاب لسان المیزان که کتابی است در جرح روات ضعفاء هر کس را که اندک عقایدی مشابه انواعی از تشیع داشته و لو تشیع بسیار ضعیف فارغ از اینکه آن شخص حقیقتا شیعی بوده و یا اینکه صرفا عقیده ای مشترک با یکی از عقاید شیعیان داشته و یا صرفا روایتی از یک شیعی مذهب نقل کرده آشکارا (و البته متکی بر اقوال دیگر رجالیان سنی مذهب) شیعی و گاه رافضی خوانده و حتی بعضا آنان را در شمار غلات هم قرار داده است. حال فرض کنید آدم غیر متخصصی بیاید بر اساس همین اتهامات کتاب لسان المیزان یک لیست بلند درست کند از نام های علمای شیعه و بعد مدعی شود کلی آدم شیعی مذهب پیدا کرده که فی المثل نجاشی و شیخ نام آنان را از قلم انداخته اند. با این حساب فکر کنید حاکم نیشابوری می شود یک عالم طراز اول شیعی. حال شما استدلال کن که آقا این حاکم نیشابوری که می فرمایید درست است سخنانی هم کم و بیش نزدیک به تشیع داشته اما چندین جلد کتاب هم از او باقی است که درست بر خلاف تشیع در آن سخن گفته و عمل کرده و کلی در مخالفت همین رافضه سخن گفته، می فرماید که نخیر مرغ من تنها یک پا دارد، لیس الا.

حال حکایت نویسنده کتاب خوشمزه ما همین است. بر اساس یک اتهام زنی بی پایه در دعوای مشروطه و مستبد یکی را بابی معرفی می کند و بعد همه مطالب ضد بابی همین آدم را هم محصول سنت نهان زیستی و تقیه و غیره و غیره می خواند. حقیقتا نمی دانم چه نامی می توان بر این کار گذاشت؟ هرچه هست خوب است خواننده را کمی عاقل بدانیم.
دوشنبه ۱۶ مهر ۱۳۹۷ ساعت ۱۰:۳۰
نظرات



نمایش ایمیل به مخاطبین





نمایش نظر در سایت

هادی
۲ آبان ۱۳۹۷ ساعت ۱۳:۱۳
با عرض سلام
به نظرم گمانه زنی صاحب کتاب اصلاح دینی دور از ذهن نباشد.
بنده از نزدیک با ایشون صحبت کرده ام همان طور که مصطفی حسینی طباطبایی هم گفته نویسنده سالیان درازی را با این گروه ها زیسته و با بزرگترین اشخاص آنان صحبت کرده و مصاحبه گرفته بعنوان شخصی که هم فکر آنان است فلذا باورپذیر نبودن مطالب ایشان برای شما دال بر مضحک بودن مطالبشان نیست.
رضا
۱۷ مهر ۱۳۹۷ ساعت ۱۰:۵۶
این بسیاری از علما* که می فرمایید خوب بود نام میبردید و کلی گویی نمیکردید. من کتاب را خوانده ام و ارجاعات دقیق نویسنده را دیده ام