دربارۀ نویسنده
حسن انصاری عضو هيئت علمی مؤسسه مطالعات عالی پرينستون، مدرسه مطالعات تاریخی است. همزمان در ایران او عضو شورای عالی علمی مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامی است. وی همچنين عضو شورای مشاوران دائرة المعارف ایرانیکا (دانشگاه کلمبیا-آمریکا)، "عضو وابسته" مرکز ملی پژوهشهای علمی فرانسه (بخش مطالعات اديان کتاب) و عضو انجمن بين المللی تاريخ علوم و فلسفه عربی و اسلامی (پاريس) است. در فاصله بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ حسن انصاری به عنوان استاد مهمان با رتبه پروفسور در دانشگاه پرینستون، بخش خاور نزدیک تدریس کرد.
حسن انصاری، متولد سال ۱۳۴۹ شمسی در تهران است. تحصيلات خود را در رشته علوم تجربی در مدرسه علوی تهران در سال ۱۳۶۷ به پايان برد. انگيزه های خانوادگی و نيز تحصيل در مدرسه ای با آموزشهای دينی وی را از سالهای دورتر به تحصيل و مطالعه در ادبيات عرب، فقه و اصول و عقايد و معارف دينی واداشت. پس از دبيرستان، در گروه فلسفه دانشکده ادبيات دانشگاه تهران مشغول به تحصيل شد و در کنار آن دانشهای دينی کلاسيک را هم زمان ادامه داد. بدين ترتيب در کنار تداوم مراحل تحصيل در فقه و اصول و نيز کلام و فلسفه اسلامی، تا اندازه ای فلسفه های غربی را آموخت. علاقه به مطالعات و آموزشهای کلاسيک دينی و بهره وری از محضر استادان اين حوزه ها، او را همچنين به مطالعه تطبيقی باورهای مذهبی و کلامی و انديشه های فيلسوفان اسلامی رهنمون کرد و چند سالی را به تحصيل و مطالعه در کلام، حديث و عقايد شيعی و فلسفه اسلامی گذراند. حسن انصاری پس از چندی به مطالعه تاريخ روی آورد و آن را هم زمان در کنار ادامه تحصيل در زمينه فلسفه و دانشهای دينی کلاسيک مورد توجه قرار داد. در کنار همه اينها همکاری با دائرة المعارف بزرگ اسلامی دستمايه ای برای آشنايی با شيوه های تحقيق تاريخی و شناخت منابع کهن را برای او فراهم کرد. همکاری او با مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، در قالب تأليف، کتابشناسی و همکاری با کتابخانه مرکز، ويراستاری، رياست يکی از بخشهای علمی و عضويت در هيئت عالی علمی تا سالها تداوم داشت. در همين سالها به ويژه به سفارش مرکز دائرة المعارف به تأليف مقالات زيادی در حوزه تاريخ، رجال، کلام و فرق مذهبی پرداخت. از اوائل دهه هفتاد مطالعاتش را در حوزه فلسفه محض و فلسفه های مضاف در مکاتب مغرب زمين، اديان و تاريخ ملل و نحل گسترش داد. مدت زمانی در بيروت، علاوه بر مطالعه در نسخه های خطی، تحصيلات دانشگاهی خود را در حوزه فلسفه غرب و فلسفه و انديشه سياسی اسلامی ادامه داد و از نزديک با برجسته ترين متفکران و روشنفکران عرب آشنايی پيدا کرد و نزد برخی از آنها تحصيلات خود را پی گرفت. از اواخر دهه هفتاد و همزمان با ادامه تحصیلات در علوم دینی و حوزوی به نوشتن در مجلات علمی و دانشگاهی در ايران در زمينه های کلام و فرق، حديث، تاريخ و انديشه سياسی کلاسيک اسلامی آغاز کرد و مقالات متعددی در نشريات نشر دانش، معارف (مرکز نشر دانشگاهی) و برخی ديگر منتشر کرد. وی در همين دوره و نيز در سالهای بعد در چندين کنفرانس داخلی و خارجی شرکت کرد و مقالاتی ارائه نمود و همچنين با شماری از مؤسسات فرهنگی کشور در انجام پروژه های مختلف در زمينه های تاريخی و کتابشناسی همکاری نمود و در برخی نهادهای آموزشی داخل و خارج ایران، تاريخ علم کلام و ملل و نحل تدريس کرد. حسن انصاری سال ۱۳۸۱ ايران را به منظور ادامه تحصيل به قصد کشور فرانسه ترک کرد و تحصيلات تکميلی خود را در رشته فلسفه و تاريخ اديان در مدرسه کاربردی مطالعات عالی سوربن ادامه داد و نخست موفق به اخذ درجه ديپلم عالی گرديد (با تدوين دانشنامه ای در زمينه سهم محمد بن يعقوب الکليني در حديث شيعی) و سپس در همين دانشگاه در فروردين ۱۳۸۸ از رساله دکتری خود دفاع کرد (با تدوين پايان نامه ای در زمينه منابع انديشه امامت و غيبت در تشيع امامی).
او سال ۱۳۸۸ به برلين آمد و دوره پست دکتری خود را در دانشگاه آزاد برلين در چارچوب پروژه "علوم عقلی در اسلام قرون ميانه" طی نمود. او پژوهشگر ارشد علم کلام و فلسفه اسلامی در دانشگاه آزاد برلين (انستيتوی مطالعات اسلامی) و مدرس اصول فقه و تاريخ علم کلام در اين دانشگاه در طی سالهای گذشته بوده است. از او تاکنون مقالات متعددی در موضوعات تاريخ علم کلام و تشيع امامی در ژورنالهای خارجی منتشر شده است.
آمار بازدید
بازدیدکنندگان تا کنون : ۱٫۲۷۲٫۷۶۶ نفر
بازدیدکنندگان امروز : ۱۳۵ نفر
تعداد یادداشت ها : ۹۷۹
بازدید از این یادداشت : ۸۷

پر بازدیدترین یادداشت ها :

از وقتی نمایشگاه کتاب در ایران تأسیس شد وپای ناشران عرب به ایران باز شد و یا کتابخانه های مختلف برای خرید کتاب به نمایشگاه های کتاب عربی در آمد و شد شدند سلیقه کتابخوانی قشری از تحصیلکردگان حوزه و دانشگاه در زمینه تاریخ و دین و فلسفه تحت تأثیر منشورات نویسندگان کشورهای عربی قرار گرفت. متأسفانه مجلاتی هم به ویژه در قم تحت تأثیر این نوع کتاب ها و نوشته ها قرار دارند. بخش عمده ای از منشورات مصر و عربستان و لبنان را کتاب هایی با رویکرد سلفی تشکیل می دهد و البته با ویژگی انبوه نویسی و انبار کردن نقل اقوال و دسته بندی مطالب. عمده این کتاب ها چیزی که ندارند بررسی های انتقادی است. این نوع ادبیات پژوهشی متأسفانه تأثیر خود را در ادبیات داخلی گذاشته و آثار آن را در مقالات و کتاب ها در این حوزه ها می بینیم. بخشی هم آثار روشنفکران و نوگرایان جدید جهان عرب است که بسیاری از آنها از خطابه نویسی فراتر نمی روند و با وجود عناوین و تیترهای فریبنده از چیزی که تهی است همانا مطالعه ای روشمند و مستند و انتقادی است. بسیاری از این نوع کتاب ها یا تقلیدی ناقص و متکی بر بد فهمی از نوشته های اسلامشناسی در غرب است و یا نوشته هایی است در خدمت اهدافی قومی.

شماری کتاب هم به عنوان ترجمه به عربی معمولا در نمایشگاه کتاب در تهران عرضه می شود که آنچه به حوزه مرتبط با بحث ما مربوط است معمولا ترجمه هایی است غیر دقیق و آشفته و رهزن. نمونه اش ترجمه کتاب فان اس بود به زبان عربی که تقریبا قابل فهم نیست.

می ماند تعدادی کتاب در نقد اسلامشناسی غربی که عموماً با دیدگاه تئوری توطئه و بدبینی مطلق و البته معمولاً هم بر پایه تصوراتی غلط و ناقص نوشته و منتشر می شود و ریشه در گرایشات سلفی از یک سو و یا ناسیونالیستی از دیگر سو دارد.

در این میان آنچه از بخش های عربی نمایشگاه های کتاب به خاطر دارم فراوانی کتاب در حوزه مباحث سیاسی معاصر است که ناشران مختلف به شکل انبوه منتشر می کنند و از هر هزارتای آنها یکی هم به سختی می توان پیدا کرد که حرف نویی در آن باشد.

گذشت آن زمانی که مصر و عراق و لبنان و شامات متفکران و نویسندگانی همچون طه حسین و مصطفی جواد و احمد شاکر و احسان عباس را داشت.
يكشنبه ۲۴ ارديبهشت ۱۳۹۶ ساعت ۱۲:۴۸
نظرات



نمایش ایمیل به مخاطبین





نمایش نظر در سایت