دربارۀ نویسنده
حسن انصاری عضو هيئت علمی مؤسسه مطالعات عالی پرينستون، مدرسه مطالعات تاریخی است. همزمان در ایران او عضو شورای عالی علمی مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامی است. وی همچنين عضو شورای مشاوران دائرة المعارف ایرانیکا (دانشگاه کلمبیا-آمریکا)، "عضو وابسته" مرکز ملی پژوهشهای علمی فرانسه (بخش مطالعات اديان کتاب) و عضو انجمن بين المللی تاريخ علوم و فلسفه عربی و اسلامی (پاريس) است. در فاصله بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ حسن انصاری به عنوان استاد مهمان با رتبه پروفسور در دانشگاه پرینستون، بخش خاور نزدیک تدریس کرد.
حسن انصاری، متولد سال ۱۳۴۹ شمسی در تهران است. تحصيلات خود را در رشته علوم تجربی در مدرسه علوی تهران در سال ۱۳۶۷ به پايان برد. انگيزه های خانوادگی و نيز تحصيل در مدرسه ای با آموزشهای دينی وی را از سالهای دورتر به تحصيل و مطالعه در ادبيات عرب، فقه و اصول و عقايد و معارف دينی واداشت. پس از دبيرستان، در گروه فلسفه دانشکده ادبيات دانشگاه تهران مشغول به تحصيل شد و در کنار آن دانشهای دينی کلاسيک را هم زمان ادامه داد. بدين ترتيب در کنار تداوم مراحل تحصيل در فقه و اصول و نيز کلام و فلسفه اسلامی، تا اندازه ای فلسفه های غربی را آموخت. علاقه به مطالعات و آموزشهای کلاسيک دينی و بهره وری از محضر استادان اين حوزه ها، او را همچنين به مطالعه تطبيقی باورهای مذهبی و کلامی و انديشه های فيلسوفان اسلامی رهنمون کرد و چند سالی را به تحصيل و مطالعه در کلام، حديث و عقايد شيعی و فلسفه اسلامی گذراند. حسن انصاری پس از چندی به مطالعه تاريخ روی آورد و آن را هم زمان در کنار ادامه تحصيل در زمينه فلسفه و دانشهای دينی کلاسيک مورد توجه قرار داد. در کنار همه اينها همکاری با دائرة المعارف بزرگ اسلامی دستمايه ای برای آشنايی با شيوه های تحقيق تاريخی و شناخت منابع کهن را برای او فراهم کرد. همکاری او با مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، در قالب تأليف، کتابشناسی و همکاری با کتابخانه مرکز، ويراستاری، رياست يکی از بخشهای علمی و عضويت در هيئت عالی علمی تا سالها تداوم داشت. در همين سالها به ويژه به سفارش مرکز دائرة المعارف به تأليف مقالات زيادی در حوزه تاريخ، رجال، کلام و فرق مذهبی پرداخت. از اوائل دهه هفتاد مطالعاتش را در حوزه فلسفه محض و فلسفه های مضاف در مکاتب مغرب زمين، اديان و تاريخ ملل و نحل گسترش داد. مدت زمانی در بيروت، علاوه بر مطالعه در نسخه های خطی، تحصيلات دانشگاهی خود را در حوزه فلسفه غرب و فلسفه و انديشه سياسی اسلامی ادامه داد و از نزديک با برجسته ترين متفکران و روشنفکران عرب آشنايی پيدا کرد و نزد برخی از آنها تحصيلات خود را پی گرفت. از اواخر دهه هفتاد و همزمان با ادامه تحصیلات در علوم دینی و حوزوی به نوشتن در مجلات علمی و دانشگاهی در ايران در زمينه های کلام و فرق، حديث، تاريخ و انديشه سياسی کلاسيک اسلامی آغاز کرد و مقالات متعددی در نشريات نشر دانش، معارف (مرکز نشر دانشگاهی) و برخی ديگر منتشر کرد. وی در همين دوره و نيز در سالهای بعد در چندين کنفرانس داخلی و خارجی شرکت کرد و مقالاتی ارائه نمود و همچنين با شماری از مؤسسات فرهنگی کشور در انجام پروژه های مختلف در زمينه های تاريخی و کتابشناسی همکاری نمود و در برخی نهادهای آموزشی داخل و خارج ایران، تاريخ علم کلام و ملل و نحل تدريس کرد. حسن انصاری سال ۱۳۸۱ ايران را به منظور ادامه تحصيل به قصد کشور فرانسه ترک کرد و تحصيلات تکميلی خود را در رشته فلسفه و تاريخ اديان در مدرسه کاربردی مطالعات عالی سوربن ادامه داد و نخست موفق به اخذ درجه ديپلم عالی گرديد (با تدوين دانشنامه ای در زمينه سهم محمد بن يعقوب الکليني در حديث شيعی) و سپس در همين دانشگاه در فروردين ۱۳۸۸ از رساله دکتری خود دفاع کرد (با تدوين پايان نامه ای در زمينه منابع انديشه امامت و غيبت در تشيع امامی).
او سال ۱۳۸۸ به برلين آمد و دوره پست دکتری خود را در دانشگاه آزاد برلين در چارچوب پروژه "علوم عقلی در اسلام قرون ميانه" طی نمود. او پژوهشگر ارشد علم کلام و فلسفه اسلامی در دانشگاه آزاد برلين (انستيتوی مطالعات اسلامی) و مدرس اصول فقه و تاريخ علم کلام در اين دانشگاه در طی سالهای گذشته بوده است. از او تاکنون مقالات متعددی در موضوعات تاريخ علم کلام و تشيع امامی در ژورنالهای خارجی منتشر شده است.
آمار بازدید
بازدیدکنندگان تا کنون : ۱٫۳۸۴٫۰۱۰ نفر
بازدیدکنندگان امروز : ۱۴۱ نفر
تعداد یادداشت ها : ۱٫۱۸۶
بازدید از این یادداشت : ۱۵۴

پر بازدیدترین یادداشت ها :


بی تردید کتاب کافی مهمترین کتاب شیعه امامی است. آینه ای است از تفکر و فقه و نظام اخلاقی و ایمانی تشیع و مکتب اهل بیت. این به سبب مجموعه ای است که از احادیث امامان شیعه در این کتاب عرضه شده و منبع الهام بسیاری از تحولات فکری و فقهی و اعتقادی تشیع در سده های بعدی بوده است. با وجود آنکه از سرچشمه های دیگری برای احادیث اهل بیت پیامبر که در سنت های زیدی و یا سنی مذهب روایت می شده هم امروزه مجموعه هایی در اختیار است اما بی تردید کافی بیشترین تعداد مجموعه این سنت های روایی مرتبط با اهل بیت را در بر دارد. طبعاً این مطلب را به اتکای کلینی به عنوان گردآورنده این کتاب نمی گویم. کتاب کافی گنجینه ای است از صدها منبع بسیار کهن در فقه و عقاید و حدیث از سده های دوم و سوم قمری که بیشتر آنها از طریق سنت های درونی تشیع در کوفه و بغداد و قم به صورت اصول و کتاب ها و مصنفاتی محفوظ مانده و به اشکال مختلف به دست کلینی رسیده بوده است، مهمترین این سنت های روایی به امامان باقر و صادق می رسد و قسمتی از آنها بی تردید پیش از شکل گیری نظاموار مکاتب فقه اصحاب رأی و یا اصحاب حدیث (مدینه) در مجموعه های مدونی و دست کم روایت های اولیه آنها فراهم آمده بود. محدثان سنت های اهل رأی و یا حدیث و یا با مشرب زیدی هم در سده های دوم و سوم قمری مجموعه هایی از روایات منتسب به حضرت امیر و یا دو امام پیشگفته و همچنین زید بن علی در اختیار داشتند که با مأثورات موجود در سنت های مورد استفاده کلینی در کتاب کافی قابل مقایسه است اما منابع کتاب کافی مراحل اولیه فقه اهل بیت را به صورت گسترده تری بازتاب می دهند و سرچشمه های آنچه فقه اهل بیت را تشکیل می داده را روشنتر تبیین می کنند.

با همه این اوصاف تاکنون کار مهم و شایسته ای برای معرفی این کتاب و معرفی ابعاد مختلف اهمیت تاریخی این متن در سطح مطالعات اسلامشناسی در غرب انجام نشده. هنوز ترجمه خوب و آکادمیک پسندی از این کتاب به شکل کامل به زبان انگلیسی موجود نیست و حضور و ارجاع به کتاب کافی در سطح مطالعات اسلامشناسی بسیار پایین است. با این همه آنچه به مناسبت کنگره کلینی از شروح کافی منتشر شده قدم مهمی در این زمینه برای دسترسی به منابع مرتبط بود.

ارائه تصحیحی انتقادی از کتاب کافی همراه با ترجمه برابر نوشت آن به زبان انگلیسی از مهمترین ضرورت ها در این زمینه است.
دوشنبه ۲۱ فروردين ۱۳۹۶ ساعت ۴:۲۵
نظرات



نمایش ایمیل به مخاطبین





نمایش نظر در سایت