دربارۀ نویسنده
حسن انصاری عضو هيئت علمی مؤسسه مطالعات عالی پرينستون، مدرسه مطالعات تاریخی است. همزمان در ایران او عضو شورای عالی علمی مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامی است. وی همچنين عضو شورای مشاوران دائرة المعارف ایرانیکا (دانشگاه کلمبیا-آمریکا)، "عضو وابسته" مرکز ملی پژوهشهای علمی فرانسه (بخش مطالعات اديان کتاب) و عضو انجمن بين المللی تاريخ علوم و فلسفه عربی و اسلامی (پاريس) است. در فاصله بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ حسن انصاری به عنوان استاد مهمان با رتبه پروفسور در دانشگاه پرینستون، بخش خاور نزدیک تدریس کرد.
حسن انصاری، متولد سال ۱۳۴۹ شمسی در تهران است. تحصيلات خود را در رشته علوم تجربی در مدرسه علوی تهران در سال ۱۳۶۷ به پايان برد. انگيزه های خانوادگی و نيز تحصيل در مدرسه ای با آموزشهای دينی وی را از سالهای دورتر به تحصيل و مطالعه در ادبيات عرب، فقه و اصول و عقايد و معارف دينی واداشت. پس از دبيرستان، در گروه فلسفه دانشکده ادبيات دانشگاه تهران مشغول به تحصيل شد و در کنار آن دانشهای دينی کلاسيک را هم زمان ادامه داد. بدين ترتيب در کنار تداوم مراحل تحصيل در فقه و اصول و نيز کلام و فلسفه اسلامی، تا اندازه ای فلسفه های غربی را آموخت. علاقه به مطالعات و آموزشهای کلاسيک دينی و بهره وری از محضر استادان اين حوزه ها، او را همچنين به مطالعه تطبيقی باورهای مذهبی و کلامی و انديشه های فيلسوفان اسلامی رهنمون کرد و چند سالی را به تحصيل و مطالعه در کلام، حديث و عقايد شيعی و فلسفه اسلامی گذراند. حسن انصاری پس از چندی به مطالعه تاريخ روی آورد و آن را هم زمان در کنار ادامه تحصيل در زمينه فلسفه و دانشهای دينی کلاسيک مورد توجه قرار داد. در کنار همه اينها همکاری با دائرة المعارف بزرگ اسلامی دستمايه ای برای آشنايی با شيوه های تحقيق تاريخی و شناخت منابع کهن را برای او فراهم کرد. همکاری او با مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، در قالب تأليف، کتابشناسی و همکاری با کتابخانه مرکز، ويراستاری، رياست يکی از بخشهای علمی و عضويت در هيئت عالی علمی تا سالها تداوم داشت. در همين سالها به ويژه به سفارش مرکز دائرة المعارف به تأليف مقالات زيادی در حوزه تاريخ، رجال، کلام و فرق مذهبی پرداخت. از اوائل دهه هفتاد مطالعاتش را در حوزه فلسفه محض و فلسفه های مضاف در مکاتب مغرب زمين، اديان و تاريخ ملل و نحل گسترش داد. مدت زمانی در بيروت، علاوه بر مطالعه در نسخه های خطی، تحصيلات دانشگاهی خود را در حوزه فلسفه غرب و فلسفه و انديشه سياسی اسلامی ادامه داد و از نزديک با برجسته ترين متفکران و روشنفکران عرب آشنايی پيدا کرد و نزد برخی از آنها تحصيلات خود را پی گرفت. از اواخر دهه هفتاد و همزمان با ادامه تحصیلات در علوم دینی و حوزوی به نوشتن در مجلات علمی و دانشگاهی در ايران در زمينه های کلام و فرق، حديث، تاريخ و انديشه سياسی کلاسيک اسلامی آغاز کرد و مقالات متعددی در نشريات نشر دانش، معارف (مرکز نشر دانشگاهی) و برخی ديگر منتشر کرد. وی در همين دوره و نيز در سالهای بعد در چندين کنفرانس داخلی و خارجی شرکت کرد و مقالاتی ارائه نمود و همچنين با شماری از مؤسسات فرهنگی کشور در انجام پروژه های مختلف در زمينه های تاريخی و کتابشناسی همکاری نمود و در برخی نهادهای آموزشی داخل و خارج ایران، تاريخ علم کلام و ملل و نحل تدريس کرد. حسن انصاری سال ۱۳۸۱ ايران را به منظور ادامه تحصيل به قصد کشور فرانسه ترک کرد و تحصيلات تکميلی خود را در رشته فلسفه و تاريخ اديان در مدرسه کاربردی مطالعات عالی سوربن ادامه داد و نخست موفق به اخذ درجه ديپلم عالی گرديد (با تدوين دانشنامه ای در زمينه سهم محمد بن يعقوب الکليني در حديث شيعی) و سپس در همين دانشگاه در فروردين ۱۳۸۸ از رساله دکتری خود دفاع کرد (با تدوين پايان نامه ای در زمينه منابع انديشه امامت و غيبت در تشيع امامی).
او سال ۱۳۸۸ به برلين آمد و دوره پست دکتری خود را در دانشگاه آزاد برلين در چارچوب پروژه "علوم عقلی در اسلام قرون ميانه" طی نمود. او پژوهشگر ارشد علم کلام و فلسفه اسلامی در دانشگاه آزاد برلين (انستيتوی مطالعات اسلامی) و مدرس اصول فقه و تاريخ علم کلام در اين دانشگاه در طی سالهای گذشته بوده است. از او تاکنون مقالات متعددی در موضوعات تاريخ علم کلام و تشيع امامی در ژورنالهای خارجی منتشر شده است.
آمار بازدید
بازدیدکنندگان تا کنون : ۱٫۲۷۰٫۷۶۲ نفر
بازدیدکنندگان امروز : ۵۹۷ نفر
تعداد یادداشت ها : ۹۷۳
بازدید از این یادداشت : ۹۸

پر بازدیدترین یادداشت ها :


بالاخره دیروز متن کامل مجله را برای بریل فرستادیم. این شماره اول از مجله مطالعات شیعی است و فهرست آن را قبلا در همین صفه گذاشتم. مقاله مشترکی، من و خانم اشمیتکه داریم درباره نصیر الدین ابن حمزه شارحی، همراه تصحیح دو متن در کلام و در موضوع عدم و شیئیت معدوم. این دو متن را چند سال است که می شناسیم و نسخه آن را در کتابخانه دانشگاه ییل پیدا کردیم (از این نسخه در کتاب ابن کمونه خانم اشمیتکه صحبت شده و نیز در مقاله من درباره عماد الدین ابن حمزه که در کتاب تشیع در بستر تحول منتشر شده). قبل از آنکه نسخه دیجیتال آن را از کتابخانه تهیه کنیم نسخه میکروفیلم آن را داشتیم اما صلاح دیدیم نسخه دیجیتال را هم داشته باشیم تا همه اشکالات نسخه را بتوانیم با دقت ببینیم. تا آن زمان که ما عکس نسخه را از کتابخانه دانشگاه ییل درخواست کنیم این نسخه بر روی سایت کتابخانه نبود و طبعاً کسی آن را جز ما که نسخه را داشتیم و همچنین فهرستنگار کتابخانه، شناسایی نکرده بود. بعد از آن به دلیل اینکه عملاً کتابخانه دانشگاه ییل نسخه دیجیتالی را در اختیار داشت عکس نسخه را آنلاین هم گذاشتند و برای عموم دستیاب است و قابل دانلود.

در مورد بسیاری از کتابخانه ها در غرب چنین است که آنها به محض اینکه عکس دیجیتالی نسخه را کسی سفارش کند و هزینه آن را هم طبعاً باید پرداخت کند (که گاه بسیار بالاست) کتابخانه که اینک نسخه دیجیتالی را به دلیل آن درخواست در اختیار دارد آن را آنلاین قرار می دهد. در مورد کتابخانه مونیخ و نسخه های زیدی آنجا هم همینطور بود. در برلین که بودم چندین سفر رفتم به مونیخ و مجموعه نسخه های زیدی آنجا را دیدم و شناسایی کردم و البته تعداد زیادی را هم به صورت دیجیتال درخواست کردیم که بعداً همه آنها آنلاین قرار داده شد. این رسم خوبی است. چرا که عملاً مساهمتی است در جهت دسترسی نسخه ها برای عموم علاقمندان.
کار تصحیح این دو متن را از چند سال پیش آغاز کردیم و عملاً متن ها سال گذشته آماده بود. همینک که شماره اول مجله شیعه شناسی آماده می شد تصمیم گرفته شد که در همین شماره نخست این متن ها با مقدمه منتشر شود. عنوان مقاله که تدوین و تألیف من و خانم اشمیتکه است بدین قرار است (این عنوان دو سه سالی است که در صفحه آکادمیای من هم قرار داده شده. در آغاز بنا بود مجموع آن به صورت کتاب کوچکی منتشر شود):


Philosophical Theology among Sixth/Twelfth-Century Twelver Shīʿites: From Naṣīr al-Dīn al-Ṭūsī (d. after ۵۹۹/۱۲۰۱-۲ or ۶۰۰/۱۲۰۲-۳) to Naṣīr al-Dīn al-Ṭūsī (d. ۶۷۲/۱۲۷۴)
A Critical Edition of Two Theological Tracts, Preserved in MS Landberg ۵۱۰ (Beinecke Rare Book and Manuscript Library, Yale University)

شنبه ۲۷ آذر ۱۳۹۵ ساعت ۸:۴۳
نظرات



نمایش ایمیل به مخاطبین





نمایش نظر در سایت