دربارۀ نویسنده
حسن انصاری عضو هيئت علمی مؤسسه مطالعات عالی پرينستون، مدرسه مطالعات تاریخی است. همزمان در ایران او عضو شورای عالی علمی مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامی است. وی همچنين عضو شورای مشاوران دائرة المعارف ایرانیکا (دانشگاه کلمبیا-آمریکا)، "عضو وابسته" مرکز ملی پژوهشهای علمی فرانسه (بخش مطالعات اديان کتاب) و عضو انجمن بين المللی تاريخ علوم و فلسفه عربی و اسلامی (پاريس) است. در فاصله بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ حسن انصاری به عنوان استاد مهمان با رتبه پروفسور در دانشگاه پرینستون، بخش خاور نزدیک تدریس کرد.
حسن انصاری، متولد سال ۱۳۴۹ شمسی در تهران است. تحصيلات خود را در رشته علوم تجربی در مدرسه علوی تهران در سال ۱۳۶۷ به پايان برد. انگيزه های خانوادگی و نيز تحصيل در مدرسه ای با آموزشهای دينی وی را از سالهای دورتر به تحصيل و مطالعه در ادبيات عرب، فقه و اصول و عقايد و معارف دينی واداشت. پس از دبيرستان، در گروه فلسفه دانشکده ادبيات دانشگاه تهران مشغول به تحصيل شد و در کنار آن دانشهای دينی کلاسيک را هم زمان ادامه داد. بدين ترتيب در کنار تداوم مراحل تحصيل در فقه و اصول و نيز کلام و فلسفه اسلامی، تا اندازه ای فلسفه های غربی را آموخت. علاقه به مطالعات و آموزشهای کلاسيک دينی و بهره وری از محضر استادان اين حوزه ها، او را همچنين به مطالعه تطبيقی باورهای مذهبی و کلامی و انديشه های فيلسوفان اسلامی رهنمون کرد و چند سالی را به تحصيل و مطالعه در کلام، حديث و عقايد شيعی و فلسفه اسلامی گذراند. حسن انصاری پس از چندی به مطالعه تاريخ روی آورد و آن را هم زمان در کنار ادامه تحصيل در زمينه فلسفه و دانشهای دينی کلاسيک مورد توجه قرار داد. در کنار همه اينها همکاری با دائرة المعارف بزرگ اسلامی دستمايه ای برای آشنايی با شيوه های تحقيق تاريخی و شناخت منابع کهن را برای او فراهم کرد. همکاری او با مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، در قالب تأليف، کتابشناسی و همکاری با کتابخانه مرکز، ويراستاری، رياست يکی از بخشهای علمی و عضويت در هيئت عالی علمی تا سالها تداوم داشت. در همين سالها به ويژه به سفارش مرکز دائرة المعارف به تأليف مقالات زيادی در حوزه تاريخ، رجال، کلام و فرق مذهبی پرداخت. از اوائل دهه هفتاد مطالعاتش را در حوزه فلسفه محض و فلسفه های مضاف در مکاتب مغرب زمين، اديان و تاريخ ملل و نحل گسترش داد. مدت زمانی در بيروت، علاوه بر مطالعه در نسخه های خطی، تحصيلات دانشگاهی خود را در حوزه فلسفه غرب و فلسفه و انديشه سياسی اسلامی ادامه داد و از نزديک با برجسته ترين متفکران و روشنفکران عرب آشنايی پيدا کرد و نزد برخی از آنها تحصيلات خود را پی گرفت. از اواخر دهه هفتاد و همزمان با ادامه تحصیلات در علوم دینی و حوزوی به نوشتن در مجلات علمی و دانشگاهی در ايران در زمينه های کلام و فرق، حديث، تاريخ و انديشه سياسی کلاسيک اسلامی آغاز کرد و مقالات متعددی در نشريات نشر دانش، معارف (مرکز نشر دانشگاهی) و برخی ديگر منتشر کرد. وی در همين دوره و نيز در سالهای بعد در چندين کنفرانس داخلی و خارجی شرکت کرد و مقالاتی ارائه نمود و همچنين با شماری از مؤسسات فرهنگی کشور در انجام پروژه های مختلف در زمينه های تاريخی و کتابشناسی همکاری نمود و در برخی نهادهای آموزشی داخل و خارج ایران، تاريخ علم کلام و ملل و نحل تدريس کرد. حسن انصاری سال ۱۳۸۱ ايران را به منظور ادامه تحصيل به قصد کشور فرانسه ترک کرد و تحصيلات تکميلی خود را در رشته فلسفه و تاريخ اديان در مدرسه کاربردی مطالعات عالی سوربن ادامه داد و نخست موفق به اخذ درجه ديپلم عالی گرديد (با تدوين دانشنامه ای در زمينه سهم محمد بن يعقوب الکليني در حديث شيعی) و سپس در همين دانشگاه در فروردين ۱۳۸۸ از رساله دکتری خود دفاع کرد (با تدوين پايان نامه ای در زمينه منابع انديشه امامت و غيبت در تشيع امامی).
او سال ۱۳۸۸ به برلين آمد و دوره پست دکتری خود را در دانشگاه آزاد برلين در چارچوب پروژه "علوم عقلی در اسلام قرون ميانه" طی نمود. او پژوهشگر ارشد علم کلام و فلسفه اسلامی در دانشگاه آزاد برلين (انستيتوی مطالعات اسلامی) و مدرس اصول فقه و تاريخ علم کلام در اين دانشگاه در طی سالهای گذشته بوده است. از او تاکنون مقالات متعددی در موضوعات تاريخ علم کلام و تشيع امامی در ژورنالهای خارجی منتشر شده است.
آمار بازدید
بازدیدکنندگان تا کنون : ۱٫۳۹۱٫۷۷۲ نفر
بازدیدکنندگان امروز : ۱۴۱ نفر
تعداد یادداشت ها : ۱٫۲۲۳
بازدید از این یادداشت : ۲۸۸

پر بازدیدترین یادداشت ها :

مرحوم آقای سید مرتضی فیروزابادی کتابی دارد به نام فضائل الخمسة من الصحاح الستة. نويسنده تلاشش بيشتر گردآوري احاديثي بوده در فضائل اهل بيت كه عمدتاً در كتاب های معتبر و مورد تصدیق اهل سنت نقل شده است. این کتاب متأسفانه چندان مورد توجه قرار نگرفت در حالی که به نظر من اهمیتش از بسیاری کتاب های مشابه بیشتر است؛ علاوه بر اینکه این کتاب مشکلی که در بسیاری کتابهای مشابه در این زمینه دیده می شود را ندارد. توضيح اينكه برخی تصور می کنند هر حدیثی اگر در منبعی سنی آمد و لو اینکه کتابی در زمینه احاديث موضوعه بود قابل استناد در زمینه بحث امامت است. وقتی محدثی و یا دانشمندی سنی مذهب حدیثی را نقل می کند و آن را ضعیف می داند و حتی مجعول مي خواند دیگر استناد بدان به عنوان استشهاد به روایات اهل سنت در زمینه فضائل معنای خود را از دست می دهد و کار معقولی نیست. من به خاطر دارم وقتی این موضوع را با مرحوم آقای طباطبایی در میان گذاشتم و نسبت به یکی از کتاب های بسیار معروف در زمینه امامت این انتقاد را ابراز کردم و مرحوم استاد حرف من را تأیید کرد و اين روش را ناپسند دانست. همین طور است استناد به روایاتی از کتاب هایی تألیف نویسندگان سنی مذهبی که خود آن نویسندگان مورد انتقاد اهل سنت بوده اند و آنان و اسانیدشان را غیر معتبر می دانسته اند. این کار چه فایده ای در بر دارد؛ جز اینکه احادیث صحیح و غیر قابل خدشه در موضوع امامت که اهل سنت روایت کرده و علمای شیعه به‌ آنها استناد می کنند نیز در این میان به نحوی دیده نمی شوند و به اصطلاح موضوع لوث می شود. در این میان آثاری هستند که به ادعای برخی منابع شیعی نویسندگانشان از اهل سنت قلمداد می شده اند اما عالمان سنی آنان را نمی شناسند و یا از خود نمی دانند. در کتاب های ابن طاووس معمولاً این دست کتاب ها کم نیست. استناد به این کتاب ها البته ممکن است ارزش تاریخی داشته باشد اما طبعاً برای هدف استناد کنندگان در چارچوب های سنتی مفید فایده ای نیست. اینجاست که معتقدم کتاب فضائل الخمسه که بر اساس منابع معتبر اهل سنت تدوین و گردآمده بود ارزش بیشتری دارد.
از نمونه هایی که در این زمینه باید نام برد و در سال های اخیر به ویژه شنیده ام با همت یکی از آقایان اهل منبر و معارف بر آن تأکید زیاد می شود متنی است که در چند کتاب غیر معتبر و یا با سندهای ساختگی نقل شده و از جمله در کتاب نور الهدى والمنجى من الردى با سندهای غیر گواهی شده و با عباراتی که روشن است نمی تواند اصیل باشد (گو اینکه مضامین مطالب ممکن است درست باشد اما به هرحال انتساب کل مطلب بدین ترتیب که در این متن نسبتاً بلند دیده می شود واضح است که جعل کسانی است مانند ابو المفضل شیبانی و شاید با همکاری یکی دو تن دیگر). این کار عملاً به نظر من موجب بی اعتباری اصل عقیده مرتبط با موضوع آن متن و روایات بی شمار معتبر دیگری می شود که در رابطه با آن موضوع در منابع بسیار معتبر و با اسناد متنوع نقل شده است.
شنبه ۳ مهر ۱۳۹۵ ساعت ۱۰:۴۸
نظرات



نمایش ایمیل به مخاطبین





نمایش نظر در سایت

امید پیشگر
۲ فروردين ۱۳۹۶ ساعت ۲۲:۵۶
سلام و عرض ادب
ذیل«از نمونه هایی که در این زمینه باید نام برد ... متنی است که ...»: در صورت امکان بفرمایید این متن، چه یا کدام متن است؟ متشکرم

در مقاله ذکرش آمده