دربارۀ نویسنده
حسن انصاری عضو هيئت علمی مؤسسه مطالعات عالی پرينستون، مدرسه مطالعات تاریخی است. همزمان در ایران او عضو شورای عالی علمی مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامی است. وی همچنين عضو شورای مشاوران دائرة المعارف ایرانیکا (دانشگاه کلمبیا-آمریکا)، "عضو وابسته" مرکز ملی پژوهشهای علمی فرانسه (بخش مطالعات اديان کتاب) و عضو انجمن بين المللی تاريخ علوم و فلسفه عربی و اسلامی (پاريس) است. در فاصله بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ حسن انصاری به عنوان استاد مهمان با رتبه پروفسور در دانشگاه پرینستون، بخش خاور نزدیک تدریس کرد.
حسن انصاری، متولد سال ۱۳۴۹ شمسی در تهران است. تحصيلات خود را در رشته علوم تجربی در مدرسه علوی تهران در سال ۱۳۶۷ به پايان برد. انگيزه های خانوادگی و نيز تحصيل در مدرسه ای با آموزشهای دينی وی را از سالهای دورتر به تحصيل و مطالعه در ادبيات عرب، فقه و اصول و عقايد و معارف دينی واداشت. پس از دبيرستان، در گروه فلسفه دانشکده ادبيات دانشگاه تهران مشغول به تحصيل شد و در کنار آن دانشهای دينی کلاسيک را هم زمان ادامه داد. بدين ترتيب در کنار تداوم مراحل تحصيل در فقه و اصول و نيز کلام و فلسفه اسلامی، تا اندازه ای فلسفه های غربی را آموخت. علاقه به مطالعات و آموزشهای کلاسيک دينی و بهره وری از محضر استادان اين حوزه ها، او را همچنين به مطالعه تطبيقی باورهای مذهبی و کلامی و انديشه های فيلسوفان اسلامی رهنمون کرد و چند سالی را به تحصيل و مطالعه در کلام، حديث و عقايد شيعی و فلسفه اسلامی گذراند. حسن انصاری پس از چندی به مطالعه تاريخ روی آورد و آن را هم زمان در کنار ادامه تحصيل در زمينه فلسفه و دانشهای دينی کلاسيک مورد توجه قرار داد. در کنار همه اينها همکاری با دائرة المعارف بزرگ اسلامی دستمايه ای برای آشنايی با شيوه های تحقيق تاريخی و شناخت منابع کهن را برای او فراهم کرد. همکاری او با مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، در قالب تأليف، کتابشناسی و همکاری با کتابخانه مرکز، ويراستاری، رياست يکی از بخشهای علمی و عضويت در هيئت عالی علمی تا سالها تداوم داشت. در همين سالها به ويژه به سفارش مرکز دائرة المعارف به تأليف مقالات زيادی در حوزه تاريخ، رجال، کلام و فرق مذهبی پرداخت. از اوائل دهه هفتاد مطالعاتش را در حوزه فلسفه محض و فلسفه های مضاف در مکاتب مغرب زمين، اديان و تاريخ ملل و نحل گسترش داد. مدت زمانی در بيروت، علاوه بر مطالعه در نسخه های خطی، تحصيلات دانشگاهی خود را در حوزه فلسفه غرب و فلسفه و انديشه سياسی اسلامی ادامه داد و از نزديک با برجسته ترين متفکران و روشنفکران عرب آشنايی پيدا کرد و نزد برخی از آنها تحصيلات خود را پی گرفت. از اواخر دهه هفتاد و همزمان با ادامه تحصیلات در علوم دینی و حوزوی به نوشتن در مجلات علمی و دانشگاهی در ايران در زمينه های کلام و فرق، حديث، تاريخ و انديشه سياسی کلاسيک اسلامی آغاز کرد و مقالات متعددی در نشريات نشر دانش، معارف (مرکز نشر دانشگاهی) و برخی ديگر منتشر کرد. وی در همين دوره و نيز در سالهای بعد در چندين کنفرانس داخلی و خارجی شرکت کرد و مقالاتی ارائه نمود و همچنين با شماری از مؤسسات فرهنگی کشور در انجام پروژه های مختلف در زمينه های تاريخی و کتابشناسی همکاری نمود و در برخی نهادهای آموزشی داخل و خارج ایران، تاريخ علم کلام و ملل و نحل تدريس کرد. حسن انصاری سال ۱۳۸۱ ايران را به منظور ادامه تحصيل به قصد کشور فرانسه ترک کرد و تحصيلات تکميلی خود را در رشته فلسفه و تاريخ اديان در مدرسه کاربردی مطالعات عالی سوربن ادامه داد و نخست موفق به اخذ درجه ديپلم عالی گرديد (با تدوين دانشنامه ای در زمينه سهم محمد بن يعقوب الکليني در حديث شيعی) و سپس در همين دانشگاه در فروردين ۱۳۸۸ از رساله دکتری خود دفاع کرد (با تدوين پايان نامه ای در زمينه منابع انديشه امامت و غيبت در تشيع امامی).
او سال ۱۳۸۸ به برلين آمد و دوره پست دکتری خود را در دانشگاه آزاد برلين در چارچوب پروژه "علوم عقلی در اسلام قرون ميانه" طی نمود. او پژوهشگر ارشد علم کلام و فلسفه اسلامی در دانشگاه آزاد برلين (انستيتوی مطالعات اسلامی) و مدرس اصول فقه و تاريخ علم کلام در اين دانشگاه در طی سالهای گذشته بوده است. از او تاکنون مقالات متعددی در موضوعات تاريخ علم کلام و تشيع امامی در ژورنالهای خارجی منتشر شده است.
آمار بازدید
بازدیدکنندگان تا کنون : ۱٫۳۴۸٫۶۶۱ نفر
بازدیدکنندگان امروز : ۹ نفر
تعداد یادداشت ها : ۱٫۱۱۲
بازدید از این یادداشت : ۱٫۰۶۴

پر بازدیدترین یادداشت ها :
کتابی به تازگی وسیله آقای مروان راشد با عنوان Commentary on Aristotle "De generatione et corruptione" منتشر شده که حائز اهمیت است و شایسته مطالعه و بررسی. این کتاب که در واقع تصحیح و ترجمه و تحلیل متن کتابی است مجهول المؤلف از متن کون و فساد ارسطو بر اساس دو نسخه خطی پیشتر برای محققان این زمینه متنی آشنا بود، گرچه هیچگاه متن آن منتشر نشده بود. کتاب در برخی کتابشناسی ها و از جمله فهرست آثار ابن سینا تألیف شادروان استاد یحیی مهدوی تألیفی منتسب به ابن سینا فرض می شد. نویسنده این کتاب، آقای مروان راشد که متن را به شیوه شایسته ای تصحیح و ترجمه کرده است با ذکر دلائلی معتقد است کتاب نمی تواند تألیف ابن سینا باشد. این البته در جای خود قابل بحث است. تحلیل های مروان راشد در طول کتاب هم جالب توجه است. مشکلی که در این میان هست این است که آقای مروان راشد کتاب را با ذکر قرائنی که در خاتمه کتاب متذکر شده اند تألیف حسن بن موسی النوبختی، متکلم برجسته شیعه در اواخر سده سوم و آغاز سده چهارم می دانند. مهمترین دلیلی که ایشان بر این امر مطرح کرده اند این است که به نوبختی متنی با عنوانی کم و بیش مشابه نسبت داده شده است. اما در دو نسخه خطی از متن کنونی نه نامی از او در میان است و نه در طول متن اشاره ای دور یا نزدیک دیده می شود به او. ایشان بر اساس مطالعه برخی مطالب کتاب و مقایسه آن مطالب با شماری از مباحثی که از نوبختی می شناسیم حکم کرده اند که کتاب از نوبختی است و حتی بر روی جلد کتاب، آن را با عنوان اثری از نوبختی منتشر کرده اند.
آنچه ما از نوبختی می شناسیم خلاف این مطلب را نشان می دهد. در واقع هیچ دلیلی وجود ندارد تا ما این متن را به نوبختی نسبت دهیم. انتساب کتاب به نوبختی تنها در حد یک احتمال بسیار ضعیف البته قابل بحث است اما به هیچ روی نمی شود با قطعیت در این باره سخن گفت و کتاب را به او نسبت داد. آقای راشد البته بر اساس انتساب این کتاب به نوبختی مطالبی هم در ارتباط با اندیشه غیبت امام غائب مطرح و تألیف این کتاب از سوی نوبختی را مرتبط با بروز غیبت امام و مشکلات فکری جامعه شیعه در آن دوران دانسته اند که به کلی به نظر نویسنده این سطور قابل قبول نیست و با داده های تاریخی مسلمی که در ارتباط با نوبختی ها از یک سو و علما و متکلمان عصر غیبت صغری از دیگر سو می شناسیم ناسازگار است.
در مقاله ای که همینک با همکاری یکی از دوستان در حال تدوین هستیم دلائل رد انتساب این کتاب به نوبختی را تفصیلا بحث کرده ایم.
يكشنبه ۲۷ دي ۱۳۹۴ ساعت ۸:۳۰
نظرات



نمایش ایمیل به مخاطبین





نمایش نظر در سایت