دربارۀ نویسنده
حسن انصاری عضو هيئت علمی مؤسسه مطالعات عالی پرينستون، مدرسه مطالعات تاریخی است. همزمان در ایران او عضو شورای عالی علمی مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامی است. وی همچنين عضو شورای مشاوران دائرة المعارف ایرانیکا (دانشگاه کلمبیا-آمریکا)، "عضو وابسته" مرکز ملی پژوهشهای علمی فرانسه (بخش مطالعات اديان کتاب) و عضو انجمن بين المللی تاريخ علوم و فلسفه عربی و اسلامی (پاريس) است. در فاصله بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ حسن انصاری به عنوان استاد مهمان با رتبه پروفسور در دانشگاه پرینستون، بخش خاور نزدیک تدریس کرد.
حسن انصاری، متولد سال ۱۳۴۹ شمسی در تهران است. تحصيلات خود را در رشته علوم تجربی در مدرسه علوی تهران در سال ۱۳۶۷ به پايان برد. انگيزه های خانوادگی و نيز تحصيل در مدرسه ای با آموزشهای دينی وی را از سالهای دورتر به تحصيل و مطالعه در ادبيات عرب، فقه و اصول و عقايد و معارف دينی واداشت. پس از دبيرستان، در گروه فلسفه دانشکده ادبيات دانشگاه تهران مشغول به تحصيل شد و در کنار آن دانشهای دينی کلاسيک را هم زمان ادامه داد. بدين ترتيب در کنار تداوم مراحل تحصيل در فقه و اصول و نيز کلام و فلسفه اسلامی، تا اندازه ای فلسفه های غربی را آموخت. علاقه به مطالعات و آموزشهای کلاسيک دينی و بهره وری از محضر استادان اين حوزه ها، او را همچنين به مطالعه تطبيقی باورهای مذهبی و کلامی و انديشه های فيلسوفان اسلامی رهنمون کرد و چند سالی را به تحصيل و مطالعه در کلام، حديث و عقايد شيعی و فلسفه اسلامی گذراند. حسن انصاری پس از چندی به مطالعه تاريخ روی آورد و آن را هم زمان در کنار ادامه تحصيل در زمينه فلسفه و دانشهای دينی کلاسيک مورد توجه قرار داد. در کنار همه اينها همکاری با دائرة المعارف بزرگ اسلامی دستمايه ای برای آشنايی با شيوه های تحقيق تاريخی و شناخت منابع کهن را برای او فراهم کرد. همکاری او با مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، در قالب تأليف، کتابشناسی و همکاری با کتابخانه مرکز، ويراستاری، رياست يکی از بخشهای علمی و عضويت در هيئت عالی علمی تا سالها تداوم داشت. در همين سالها به ويژه به سفارش مرکز دائرة المعارف به تأليف مقالات زيادی در حوزه تاريخ، رجال، کلام و فرق مذهبی پرداخت. از اوائل دهه هفتاد مطالعاتش را در حوزه فلسفه محض و فلسفه های مضاف در مکاتب مغرب زمين، اديان و تاريخ ملل و نحل گسترش داد. مدت زمانی در بيروت، علاوه بر مطالعه در نسخه های خطی، تحصيلات دانشگاهی خود را در حوزه فلسفه غرب و فلسفه و انديشه سياسی اسلامی ادامه داد و از نزديک با برجسته ترين متفکران و روشنفکران عرب آشنايی پيدا کرد و نزد برخی از آنها تحصيلات خود را پی گرفت. از اواخر دهه هفتاد و همزمان با ادامه تحصیلات در علوم دینی و حوزوی به نوشتن در مجلات علمی و دانشگاهی در ايران در زمينه های کلام و فرق، حديث، تاريخ و انديشه سياسی کلاسيک اسلامی آغاز کرد و مقالات متعددی در نشريات نشر دانش، معارف (مرکز نشر دانشگاهی) و برخی ديگر منتشر کرد. وی در همين دوره و نيز در سالهای بعد در چندين کنفرانس داخلی و خارجی شرکت کرد و مقالاتی ارائه نمود و همچنين با شماری از مؤسسات فرهنگی کشور در انجام پروژه های مختلف در زمينه های تاريخی و کتابشناسی همکاری نمود و در برخی نهادهای آموزشی داخل و خارج ایران، تاريخ علم کلام و ملل و نحل تدريس کرد. حسن انصاری سال ۱۳۸۱ ايران را به منظور ادامه تحصيل به قصد کشور فرانسه ترک کرد و تحصيلات تکميلی خود را در رشته فلسفه و تاريخ اديان در مدرسه کاربردی مطالعات عالی سوربن ادامه داد و نخست موفق به اخذ درجه ديپلم عالی گرديد (با تدوين دانشنامه ای در زمينه سهم محمد بن يعقوب الکليني در حديث شيعی) و سپس در همين دانشگاه در فروردين ۱۳۸۸ از رساله دکتری خود دفاع کرد (با تدوين پايان نامه ای در زمينه منابع انديشه امامت و غيبت در تشيع امامی).
او سال ۱۳۸۸ به برلين آمد و دوره پست دکتری خود را در دانشگاه آزاد برلين در چارچوب پروژه "علوم عقلی در اسلام قرون ميانه" طی نمود. او پژوهشگر ارشد علم کلام و فلسفه اسلامی در دانشگاه آزاد برلين (انستيتوی مطالعات اسلامی) و مدرس اصول فقه و تاريخ علم کلام در اين دانشگاه در طی سالهای گذشته بوده است. از او تاکنون مقالات متعددی در موضوعات تاريخ علم کلام و تشيع امامی در ژورنالهای خارجی منتشر شده است.
آمار بازدید
بازدیدکنندگان تا کنون : ۱٫۳۶۹٫۵۹۴ نفر
بازدیدکنندگان امروز : ۱۴۵ نفر
تعداد یادداشت ها : ۱٫۱۴۸
بازدید از این یادداشت : ۷۰۹

پر بازدیدترین یادداشت ها :


در سالهای اخير تعدادی از متون ارزشمند اسماعيليان؛ از جمله تعدادی از آثار دوران متقدم آنان مانند تأليفات واقعی و يا منسوب جعفر بن منصور اليمن و نيز تعدادی از کتابهای داعيان مطلق طيبي و دانشمندان برجسته آنان در يمن، به وسيله دار الغدير در سوريه (سلميه) و به کوشش شخصی به نام حسام خضور منتشر شده که اين روزها توفيق بررسی برخی از اين کتابها را از طريق کتابخانه ارزشمند فايرستون در پرينستون داشتم. در ميان اين کتابها چاپ کتاب جامع الحکمتين نظرم را جلب کرد؛ چرا که با خود انديشيدم مگر اين شخص کتابهای فارسی اسماعيليان را هم منتشر می کند؟ بعد از رؤيت کتاب ديدم که اين شخص ترجمه عربی کتاب جامع الحکمتين را منتشر کرده و البته معين نکرده است که مترجم کيست؟ با خود انديشيدم که محتملاً او ترجمه ابرهيم الدسوقی شتا که ترجمه ای عربی از جامع الحکمتين سالها پيش در مصر فراهم کرد و منتشر نمود را بدون نام بردن از مترجم که الدسوقي شتا باشد ديگر بار انتشار داده است. اما با کمال شگفتی ديدم او عکس چند صفحه از نسخه خطی ترجمه کتاب را در آغاز کتاب گذارده و اين نشان می داد که ترجمه کهنتر است و به هر حال مبتنی بر نسخه ای خطی است. با وجود اينکه خط نسخه و تاريخ کتابت آن که در پايان کتاب چاپی، حسام خضور آن را عينا نقل کرده (۱۳۳۲ ق: تمّ الفراغ من کتابة جامع الحکمتين ونسخه عن الفارسية بيد العبد الفقير حسين بن علي الحسن غفر الله ذنوبهما في اليوم ۹ محرم في سنة اثنان وثلاثون وثلاثمائة وألف من هجرة نبيّنا صلی الله عليه وعلی آله أجمعين) کاملاً نشان می داد که دست کم اين نسخه کتاب فراهم آمده اوائل سده بيستم است اما با اين وصف تصور من اين بود که با اين حساب بايد ترجمه ای مستقل از ترجمه دسوقي شتا باشد؛ گو اينکه از متن ترجمه به روشنی پيدا است که به قلمی متأخر تحرير يافته است. اين شد که کنجکاو شدم نسبت اين ترجمه با ترجمه ابراهیم الدسوقي شتا چيست؟ بعد از آنکه ترجمه دسوقي شتا را در کتابخانه يافتم و با ترجمه چاپ حسام خضور مقايسه کردم تازه دريافتم که اين ترجمه عيناً همان کار چاپ شده به وسيله دسوقی شتاست و نه اينکه ترجمه ای کهنتر از کار او. به هر حال برای من اين معما حل نشد که اگر حسام خضور ترجمه دسوقی شتا را مبنای چاپ خود قرار داده پس تکليف آن نسخه خطی که عکسی از برخی صفحات آن را در مقدمه چاپ خود قرار داده چه می شود؛ به ويژه اينکه تاريخ ادعا شده در پايان آن نسخه از تاريخ ترجمه و چاپ دسوقی شتا چند ده سال کهنه تر است؟
يكشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۲ ساعت ۱:۱۲
نظرات



نمایش ایمیل به مخاطبین





نمایش نظر در سایت