دربارۀ نویسنده
حسن انصاری عضو هيئت علمی مؤسسه مطالعات عالی پرينستون، مدرسه مطالعات تاریخی است. همزمان در ایران او عضو شورای عالی علمی مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامی است. وی همچنين عضو شورای مشاوران دائرة المعارف ایرانیکا (دانشگاه کلمبیا-آمریکا)، "عضو وابسته" مرکز ملی پژوهشهای علمی فرانسه (بخش مطالعات اديان کتاب) و عضو انجمن بين المللی تاريخ علوم و فلسفه عربی و اسلامی (پاريس) است. در فاصله بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ حسن انصاری به عنوان استاد مهمان با رتبه پروفسور در دانشگاه پرینستون، بخش خاور نزدیک تدریس کرد.
حسن انصاری، متولد سال ۱۳۴۹ شمسی در تهران است. تحصيلات خود را در رشته علوم تجربی در مدرسه علوی تهران در سال ۱۳۶۷ به پايان برد. انگيزه های خانوادگی و نيز تحصيل در مدرسه ای با آموزشهای دينی وی را از سالهای دورتر به تحصيل و مطالعه در ادبيات عرب، فقه و اصول و عقايد و معارف دينی واداشت. پس از دبيرستان، در گروه فلسفه دانشکده ادبيات دانشگاه تهران مشغول به تحصيل شد و در کنار آن دانشهای دينی کلاسيک را هم زمان ادامه داد. بدين ترتيب در کنار تداوم مراحل تحصيل در فقه و اصول و نيز کلام و فلسفه اسلامی، تا اندازه ای فلسفه های غربی را آموخت. علاقه به مطالعات و آموزشهای کلاسيک دينی و بهره وری از محضر استادان اين حوزه ها، او را همچنين به مطالعه تطبيقی باورهای مذهبی و کلامی و انديشه های فيلسوفان اسلامی رهنمون کرد و چند سالی را به تحصيل و مطالعه در کلام، حديث و عقايد شيعی و فلسفه اسلامی گذراند. حسن انصاری پس از چندی به مطالعه تاريخ روی آورد و آن را هم زمان در کنار ادامه تحصيل در زمينه فلسفه و دانشهای دينی کلاسيک مورد توجه قرار داد. در کنار همه اينها همکاری با دائرة المعارف بزرگ اسلامی دستمايه ای برای آشنايی با شيوه های تحقيق تاريخی و شناخت منابع کهن را برای او فراهم کرد. همکاری او با مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، در قالب تأليف، کتابشناسی و همکاری با کتابخانه مرکز، ويراستاری، رياست يکی از بخشهای علمی و عضويت در هيئت عالی علمی تا سالها تداوم داشت. در همين سالها به ويژه به سفارش مرکز دائرة المعارف به تأليف مقالات زيادی در حوزه تاريخ، رجال، کلام و فرق مذهبی پرداخت. از اوائل دهه هفتاد مطالعاتش را در حوزه فلسفه محض و فلسفه های مضاف در مکاتب مغرب زمين، اديان و تاريخ ملل و نحل گسترش داد. مدت زمانی در بيروت، علاوه بر مطالعه در نسخه های خطی، تحصيلات دانشگاهی خود را در حوزه فلسفه غرب و فلسفه و انديشه سياسی اسلامی ادامه داد و از نزديک با برجسته ترين متفکران و روشنفکران عرب آشنايی پيدا کرد و نزد برخی از آنها تحصيلات خود را پی گرفت. از اواخر دهه هفتاد و همزمان با ادامه تحصیلات در علوم دینی و حوزوی به نوشتن در مجلات علمی و دانشگاهی در ايران در زمينه های کلام و فرق، حديث، تاريخ و انديشه سياسی کلاسيک اسلامی آغاز کرد و مقالات متعددی در نشريات نشر دانش، معارف (مرکز نشر دانشگاهی) و برخی ديگر منتشر کرد. وی در همين دوره و نيز در سالهای بعد در چندين کنفرانس داخلی و خارجی شرکت کرد و مقالاتی ارائه نمود و همچنين با شماری از مؤسسات فرهنگی کشور در انجام پروژه های مختلف در زمينه های تاريخی و کتابشناسی همکاری نمود و در برخی نهادهای آموزشی داخل و خارج ایران، تاريخ علم کلام و ملل و نحل تدريس کرد. حسن انصاری سال ۱۳۸۱ ايران را به منظور ادامه تحصيل به قصد کشور فرانسه ترک کرد و تحصيلات تکميلی خود را در رشته فلسفه و تاريخ اديان در مدرسه کاربردی مطالعات عالی سوربن ادامه داد و نخست موفق به اخذ درجه ديپلم عالی گرديد (با تدوين دانشنامه ای در زمينه سهم محمد بن يعقوب الکليني در حديث شيعی) و سپس در همين دانشگاه در فروردين ۱۳۸۸ از رساله دکتری خود دفاع کرد (با تدوين پايان نامه ای در زمينه منابع انديشه امامت و غيبت در تشيع امامی).
او سال ۱۳۸۸ به برلين آمد و دوره پست دکتری خود را در دانشگاه آزاد برلين در چارچوب پروژه "علوم عقلی در اسلام قرون ميانه" طی نمود. او پژوهشگر ارشد علم کلام و فلسفه اسلامی در دانشگاه آزاد برلين (انستيتوی مطالعات اسلامی) و مدرس اصول فقه و تاريخ علم کلام در اين دانشگاه در طی سالهای گذشته بوده است. از او تاکنون مقالات متعددی در موضوعات تاريخ علم کلام و تشيع امامی در ژورنالهای خارجی منتشر شده است.
آمار بازدید
بازدیدکنندگان تا کنون : ۱٫۳۶۰٫۸۰۰ نفر
بازدیدکنندگان امروز : ۷۶ نفر
تعداد یادداشت ها : ۱٫۱۴۷
بازدید از این یادداشت : ۸۰۲

پر بازدیدترین یادداشت ها :

از افضل الدين غيلاني، منطقی دان، اهل فلسفه و دانشمند برجسته ايرانی سده ششم قمری و از زندگی او بسيار کم می دانيم و گاه اطلاعات ما درباره او بسيار متناقض و آشفته است. تاکنون از او يک رساله کوتاه در انتقاد از قانون ابن سينا و يک کتاب در فلسفه و باز در رد بر ابن سينا به عنوان حدوث العالم به چاپ رسيده است. در ميان نسخه های خطی کتابخانه لايپزيک نسخه کهنه ای به شماره ۰۸۲۵ را ديدم از افضل الدين غيلاني که تاکنون نظر کسی را گويا به خود جلب نکرده است. نام کتاب "تلقيح الألباب في تنقيح طرق الأبواب في الحساب" است. بر روی برگ آغازين نسخه، صراحتاً کتاب به افضل الدين غيلاني نسبت داده شده است؛ با اين عنوان: " تصنيف الشيخ الإمام الأجلّ الأکمل الأفضل أفضل العلماء منتجب الإسلام والمسلمين فريد الأئمة في العالمين ملک فضلاء الشرق والصين عمر بن علي بن غَيلان الحنفي البخاري رحمه الله تعالی".
اين کتاب را نويسنده که از حدوث العالم او و مطالبی که در آن از مراحل تحصيليش نوشته (ص ۱۰؛ چاپ استاد دکتر مهدی محقق) به خوبی می دانيم که علوم رياضيات را در بلخ فرا گرفته بوده، در اصل درباره بحث در خصوص مسائل وصيت بنابر شيوه محمد بن الحسن الشيباني، فقيه برجسته و از پيشوايان اصلی مذهب حنفي نگاشته اما از آنجا که بحث از وصايا و فرائض بسيار مرتبط است با علوم رياضی و حساب و جبر و مقابله، بنابراين بخش اول کتاب را به حساب و جبر و مقابله اختصاص داده و بعد در بخشهای بعدی کتاب مسائل وصيت را بنا بر شيوه شيباني و البته با زبانی رياضی مطرح کرده است. طبعاً اين کتاب با توجه به دانش نويسنده آن در علوم رياضي و نيز کهنگی اثر از آثار بسيار ارزشمند در علم فرائض و مواريث است؛ منتهی بررسی جايگاه اين اثر در علوم حساب و جبر و مقابله نيازمند بررسی صاحب نظران است. اين کتاب نسبتاً پر برگ است و نسخه حاضر درست دويست برگ است. نسخه را کاتب در زمان حيات نويسنده و به تاريخ "ظهيرة يوم الأحد الحادي والعشرين من شهر جمادي الآخر سنة سبع وسبعين وخمس مائة" نگاشته و کاتب شخصی است به نام عبد الکريم بن دهقان بن عمر بن ابراهيم السراجي المبارکي المعروف بالحلبي.
نويسنده مقدمه ای طولانی بر کتاب دارد و در همان مقدمه دقيقاً شيوه خود و نيز تفصيل ابواب را با نظمی ستايش بر انگيز عرضه کرده است. در همين مقدمه نويسنده به صراحت به نام کتاب اشاره می کند.
در آغاز کتاب نام مؤلف بدين ترتيب از سوی کاتب ذکر شده: " قال الشيخ الإمام الأجلّ الأکمل الأفضل أفضل الدين منتجب الإسلام والمسلمين فريد الأئمة في العالمين ملک فضلاء الشرق والصين عمر بن علي بن غَيلان متّع الله المسلمين بطول بقائه".
می دانيم که افضل الدين اصلاً اهل بلخ بوده و البته در نيشابور و مرو هم تحصيل علم کرده بوده و در سنين پيريش فخر رازي او را در سمرقند ملاقات کرده بوده است. در نسخه حاضر بر روی برگ صفحه عنوان او را "بخاري" خوانده اند که البته خط آن با خط کاتب متفاوت است و متأخرتر می نمايد. از ديگر سو کاتب در صفحه اول متن و در آغاز کتاب ، افضل الدين را بدون انتساب به بخارا نام می برد؛ اما به هر حال يک چيز روشن است و آن اينکه نسخه در بخارا کتابت شده و "بکورة بخارا في محلة الإمام الخيراخري".
جمعه ۲۰ دي ۱۳۹۲ ساعت ۸:۱۷
نظرات



نمایش ایمیل به مخاطبین





نمایش نظر در سایت