دربارۀ نویسنده
حسن انصاری عضو هيئت علمی مؤسسه مطالعات عالی پرينستون، مدرسه مطالعات تاریخی است. همزمان در ایران او عضو شورای عالی علمی مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامی است. وی همچنين عضو شورای مشاوران دائرة المعارف ایرانیکا (دانشگاه کلمبیا-آمریکا)، "عضو وابسته" مرکز ملی پژوهشهای علمی فرانسه (بخش مطالعات اديان کتاب) و عضو انجمن بين المللی تاريخ علوم و فلسفه عربی و اسلامی (پاريس) است. در فاصله بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ حسن انصاری به عنوان استاد مهمان با رتبه پروفسور در دانشگاه پرینستون، بخش خاور نزدیک تدریس کرد.
حسن انصاری، متولد سال ۱۳۴۹ شمسی در تهران است. تحصيلات خود را در رشته علوم تجربی در مدرسه علوی تهران در سال ۱۳۶۷ به پايان برد. انگيزه های خانوادگی و نيز تحصيل در مدرسه ای با آموزشهای دينی وی را از سالهای دورتر به تحصيل و مطالعه در ادبيات عرب، فقه و اصول و عقايد و معارف دينی واداشت. پس از دبيرستان، در گروه فلسفه دانشکده ادبيات دانشگاه تهران مشغول به تحصيل شد و در کنار آن دانشهای دينی کلاسيک را هم زمان ادامه داد. بدين ترتيب در کنار تداوم مراحل تحصيل در فقه و اصول و نيز کلام و فلسفه اسلامی، تا اندازه ای فلسفه های غربی را آموخت. علاقه به مطالعات و آموزشهای کلاسيک دينی و بهره وری از محضر استادان اين حوزه ها، او را همچنين به مطالعه تطبيقی باورهای مذهبی و کلامی و انديشه های فيلسوفان اسلامی رهنمون کرد و چند سالی را به تحصيل و مطالعه در کلام، حديث و عقايد شيعی و فلسفه اسلامی گذراند. حسن انصاری پس از چندی به مطالعه تاريخ روی آورد و آن را هم زمان در کنار ادامه تحصيل در زمينه فلسفه و دانشهای دينی کلاسيک مورد توجه قرار داد. در کنار همه اينها همکاری با دائرة المعارف بزرگ اسلامی دستمايه ای برای آشنايی با شيوه های تحقيق تاريخی و شناخت منابع کهن را برای او فراهم کرد. همکاری او با مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، در قالب تأليف، کتابشناسی و همکاری با کتابخانه مرکز، ويراستاری، رياست يکی از بخشهای علمی و عضويت در هيئت عالی علمی تا سالها تداوم داشت. در همين سالها به ويژه به سفارش مرکز دائرة المعارف به تأليف مقالات زيادی در حوزه تاريخ، رجال، کلام و فرق مذهبی پرداخت. از اوائل دهه هفتاد مطالعاتش را در حوزه فلسفه محض و فلسفه های مضاف در مکاتب مغرب زمين، اديان و تاريخ ملل و نحل گسترش داد. مدت زمانی در بيروت، علاوه بر مطالعه در نسخه های خطی، تحصيلات دانشگاهی خود را در حوزه فلسفه غرب و فلسفه و انديشه سياسی اسلامی ادامه داد و از نزديک با برجسته ترين متفکران و روشنفکران عرب آشنايی پيدا کرد و نزد برخی از آنها تحصيلات خود را پی گرفت. از اواخر دهه هفتاد و همزمان با ادامه تحصیلات در علوم دینی و حوزوی به نوشتن در مجلات علمی و دانشگاهی در ايران در زمينه های کلام و فرق، حديث، تاريخ و انديشه سياسی کلاسيک اسلامی آغاز کرد و مقالات متعددی در نشريات نشر دانش، معارف (مرکز نشر دانشگاهی) و برخی ديگر منتشر کرد. وی در همين دوره و نيز در سالهای بعد در چندين کنفرانس داخلی و خارجی شرکت کرد و مقالاتی ارائه نمود و همچنين با شماری از مؤسسات فرهنگی کشور در انجام پروژه های مختلف در زمينه های تاريخی و کتابشناسی همکاری نمود و در برخی نهادهای آموزشی داخل و خارج ایران، تاريخ علم کلام و ملل و نحل تدريس کرد. حسن انصاری سال ۱۳۸۱ ايران را به منظور ادامه تحصيل به قصد کشور فرانسه ترک کرد و تحصيلات تکميلی خود را در رشته فلسفه و تاريخ اديان در مدرسه کاربردی مطالعات عالی سوربن ادامه داد و نخست موفق به اخذ درجه ديپلم عالی گرديد (با تدوين دانشنامه ای در زمينه سهم محمد بن يعقوب الکليني در حديث شيعی) و سپس در همين دانشگاه در فروردين ۱۳۸۸ از رساله دکتری خود دفاع کرد (با تدوين پايان نامه ای در زمينه منابع انديشه امامت و غيبت در تشيع امامی).
او سال ۱۳۸۸ به برلين آمد و دوره پست دکتری خود را در دانشگاه آزاد برلين در چارچوب پروژه "علوم عقلی در اسلام قرون ميانه" طی نمود. او پژوهشگر ارشد علم کلام و فلسفه اسلامی در دانشگاه آزاد برلين (انستيتوی مطالعات اسلامی) و مدرس اصول فقه و تاريخ علم کلام در اين دانشگاه در طی سالهای گذشته بوده است. از او تاکنون مقالات متعددی در موضوعات تاريخ علم کلام و تشيع امامی در ژورنالهای خارجی منتشر شده است.
آمار بازدید
بازدیدکنندگان تا کنون : ۱٫۳۴۸٫۷۲۲ نفر
بازدیدکنندگان امروز : ۸۱ نفر
تعداد یادداشت ها : ۱٫۱۱۲
بازدید از این یادداشت : ۱٫۲۶۰

پر بازدیدترین یادداشت ها :

در شماره سوم مجله کتاب شيعه (ص ۲۹۲ تا ۲۹۳ در حاشيه) يادداشتی درج شده است درباره نسخه ای از کتاب بصائر الدرجات که تاريخ آن ۲۰ شعبان ۱۰۴۸ ق است و کتابت شده در مکه که به ادعای کاتب بر اساس نسخه ای فراهم شده به خط ابراهيم بن أبي الغيث به تاريخ ۲۴ ذي القعده سال ۷۲۵ ق. ابراهيم بن أبي الغيث بنابر نوشته منقول از او ادعا کرده بوده که نسخه اساس او خود بر اساس نسخه ای کتابت شده بوده با تاريخ ۲۷۵ ق که بر روی آن خطوط جماعتی از فقهای شهر ري و غير ري ديده می شده است. البته در نسخه حاضر با تاريخ ۱۰۴۸ ق کلمه دويست چندان به درستی نوشته نشده و شايد اشتباهی در اين ميان رخ داده باشد. من متأسفانه تاکنون اين نسخه را نديده ام و خيلی مشتاقم تا بدانم که آيا اين نسخه عيناً همانند نسخه های کبيره بصائر الدرجات است و يا نسخه ای است بر اساس آنچه ادعا می شود که نسخه صغيره اين کتاب قلمداد می شده است. به هر حال يک چيز مسلم است: يا اين نسخه با آنچه همينک با عنوان کتاب بصائر الدرجات می شناسيم از لحاظ نوع تحرير و اندازه آن و ترتيب احاديث و تعداد آنها متفاوت است و يا اينکه عيناً همانند نسخه کبيره چاپی است. اگر نسخه و تحرير متفاوتی باشد بسيار جالب توجه خواهد بود بررسی شود دقيقاً تمايزهای آن با نسخه چاپی چيست و چه مقدار و دقيقاً چه دسته احاديثی در اين تحرير هست که در نسخه کبيره موجود نيست؟ اما اگر نسخه حاضر عيناً همين نسخه کبيره باشد بی ترديد بايد گفت تاريخ ۲۷۵ ق به عنوان تاريخ نسخه مادر اصلی اين نسخه نادرست است؛ چرا که اساساً تحرير فعلی اين کتاب سالها و بل دست کم ده تا بيست سال بعد از اين تاريخ اصلاً به منصه ظهور رسيده بوده است. من در مطالعه تفصيلی خود درباره ريشه کتاب بصائر الدرجات نشان داده ام که تحرير فعلی اساساً تأليف و تدوين يافته محمد بن الحسن الصفّار نيست و بل نسخه ای است تحرير محمد بن يحيی العطار؛ تازه با اضافاتی پسينتر از ديگران. درباره ريشه انتساب اين اثر به محمد بن الحسن الصفّار و نسبت اين کتاب با بصائر الدرجات تأليف سعد بن عبد الله الأشعري هم در آنجا به تفصيل بحث کرده ام که تاکنون تنها مقدمه اين پژوهش به چاپ رسيده و تاکنون فرصتی برای تحرير نهايی بحث و انتشار آن به دست نياورده ام. در همان مقدمه که در همين سايت دستياب است و نيز در کتاب ماه دين هم به چاپ رسيده البته کلياتی درباره آنچه بدان رسيده ام را خلاصه وار گفته ام.
دوشنبه ۱۴ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۱:۰۶
نظرات



نمایش ایمیل به مخاطبین





نمایش نظر در سایت