دربارۀ نویسنده
حسن انصاری عضو هيئت علمی مؤسسه مطالعات عالی پرينستون، مدرسه مطالعات تاریخی است. همزمان در ایران او عضو شورای عالی علمی مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامی است. وی همچنين عضو شورای مشاوران دائرة المعارف ایرانیکا (دانشگاه کلمبیا-آمریکا)، "عضو وابسته" مرکز ملی پژوهشهای علمی فرانسه (بخش مطالعات اديان کتاب) و عضو انجمن بين المللی تاريخ علوم و فلسفه عربی و اسلامی (پاريس) است. در فاصله بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ حسن انصاری به عنوان استاد مهمان با رتبه پروفسور در دانشگاه پرینستون، بخش خاور نزدیک تدریس کرد.
حسن انصاری، متولد سال ۱۳۴۹ شمسی در تهران است. تحصيلات خود را در رشته علوم تجربی در مدرسه علوی تهران در سال ۱۳۶۷ به پايان برد. انگيزه های خانوادگی و نيز تحصيل در مدرسه ای با آموزشهای دينی وی را از سالهای دورتر به تحصيل و مطالعه در ادبيات عرب، فقه و اصول و عقايد و معارف دينی واداشت. پس از دبيرستان، در گروه فلسفه دانشکده ادبيات دانشگاه تهران مشغول به تحصيل شد و در کنار آن دانشهای دينی کلاسيک را هم زمان ادامه داد. بدين ترتيب در کنار تداوم مراحل تحصيل در فقه و اصول و نيز کلام و فلسفه اسلامی، تا اندازه ای فلسفه های غربی را آموخت. علاقه به مطالعات و آموزشهای کلاسيک دينی و بهره وری از محضر استادان اين حوزه ها، او را همچنين به مطالعه تطبيقی باورهای مذهبی و کلامی و انديشه های فيلسوفان اسلامی رهنمون کرد و چند سالی را به تحصيل و مطالعه در کلام، حديث و عقايد شيعی و فلسفه اسلامی گذراند. حسن انصاری پس از چندی به مطالعه تاريخ روی آورد و آن را هم زمان در کنار ادامه تحصيل در زمينه فلسفه و دانشهای دينی کلاسيک مورد توجه قرار داد. در کنار همه اينها همکاری با دائرة المعارف بزرگ اسلامی دستمايه ای برای آشنايی با شيوه های تحقيق تاريخی و شناخت منابع کهن را برای او فراهم کرد. همکاری او با مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، در قالب تأليف، کتابشناسی و همکاری با کتابخانه مرکز، ويراستاری، رياست يکی از بخشهای علمی و عضويت در هيئت عالی علمی تا سالها تداوم داشت. در همين سالها به ويژه به سفارش مرکز دائرة المعارف به تأليف مقالات زيادی در حوزه تاريخ، رجال، کلام و فرق مذهبی پرداخت. از اوائل دهه هفتاد مطالعاتش را در حوزه فلسفه محض و فلسفه های مضاف در مکاتب مغرب زمين، اديان و تاريخ ملل و نحل گسترش داد. مدت زمانی در بيروت، علاوه بر مطالعه در نسخه های خطی، تحصيلات دانشگاهی خود را در حوزه فلسفه غرب و فلسفه و انديشه سياسی اسلامی ادامه داد و از نزديک با برجسته ترين متفکران و روشنفکران عرب آشنايی پيدا کرد و نزد برخی از آنها تحصيلات خود را پی گرفت. از اواخر دهه هفتاد و همزمان با ادامه تحصیلات در علوم دینی و حوزوی به نوشتن در مجلات علمی و دانشگاهی در ايران در زمينه های کلام و فرق، حديث، تاريخ و انديشه سياسی کلاسيک اسلامی آغاز کرد و مقالات متعددی در نشريات نشر دانش، معارف (مرکز نشر دانشگاهی) و برخی ديگر منتشر کرد. وی در همين دوره و نيز در سالهای بعد در چندين کنفرانس داخلی و خارجی شرکت کرد و مقالاتی ارائه نمود و همچنين با شماری از مؤسسات فرهنگی کشور در انجام پروژه های مختلف در زمينه های تاريخی و کتابشناسی همکاری نمود و در برخی نهادهای آموزشی داخل و خارج ایران، تاريخ علم کلام و ملل و نحل تدريس کرد. حسن انصاری سال ۱۳۸۱ ايران را به منظور ادامه تحصيل به قصد کشور فرانسه ترک کرد و تحصيلات تکميلی خود را در رشته فلسفه و تاريخ اديان در مدرسه کاربردی مطالعات عالی سوربن ادامه داد و نخست موفق به اخذ درجه ديپلم عالی گرديد (با تدوين دانشنامه ای در زمينه سهم محمد بن يعقوب الکليني در حديث شيعی) و سپس در همين دانشگاه در فروردين ۱۳۸۸ از رساله دکتری خود دفاع کرد (با تدوين پايان نامه ای در زمينه منابع انديشه امامت و غيبت در تشيع امامی).
او سال ۱۳۸۸ به برلين آمد و دوره پست دکتری خود را در دانشگاه آزاد برلين در چارچوب پروژه "علوم عقلی در اسلام قرون ميانه" طی نمود. او پژوهشگر ارشد علم کلام و فلسفه اسلامی در دانشگاه آزاد برلين (انستيتوی مطالعات اسلامی) و مدرس اصول فقه و تاريخ علم کلام در اين دانشگاه در طی سالهای گذشته بوده است. از او تاکنون مقالات متعددی در موضوعات تاريخ علم کلام و تشيع امامی در ژورنالهای خارجی منتشر شده است.
آمار بازدید
بازدیدکنندگان تا کنون : ۱٫۳۳۳٫۵۳۵ نفر
بازدیدکنندگان امروز : ۵۱ نفر
تعداد یادداشت ها : ۱٫۰۹۵
بازدید از این یادداشت : ۱٫۳۶۹

پر بازدیدترین یادداشت ها :

پيشتر از نويسنده اين سطور مقاله ای در ارتباط با سيره منصور بالله به قلم ابو فراس ابن دعثم در همين سايت منتشر شده بود. در آن مقاله مجلد تازه يابی را از مجلدات چهارگانه اين کتاب مهم تاريخی معرفی کردم. آن نسخه از مخطوطات يکی از کتابخانه های خصوصی يمن بود و محقق کتاب السيرة المنصورية که کتاب را به صورت ناقص و در دو جلد منتشر کرده است، از آن بی اطلاع بوده است. توضيح اينکه محقق کتاب السيرة المنصورية صرفا دو نسخه کتابخانه غربيه جامع کبير صنعاء و کتابخانه آمبروزيانا را می شناخته که تنها شامل دو مجلد دوم و سوم از اين کتاب است و بنابراين در چاپ اين کتاب، مجلدات اول و چهارم به عنوان بخشهای مفقود تلفی شده است. در يادداشت پيشگفته نشان داديم که بخش زيادی از مجلد چهارم همينک در اختيار است و نويسنده اين سطور نيز بخشی از آن را در کتاب روابط فرهنگی ايران و يمن تصحيح کرده است. اما نکته جالب اينکه همينک برای بنده روشن شده است که نسخه چهارمی هم از اين کتاب موجود است که در حقيقت شامل مجلد دوم کتاب می شود و می توان در تصحيح دوباره کتاب از آن نسخه هم بهره برد. اين نسخه در کتابخانه واتيکان موجود است و شگفتاور اينکه محقق در مقدمه ابراز می دارد که از اين کتاب با وجود تلاش و تتبع و پی گيری نسخه ای در کتابخانه مزبور موجود نيست. نسخه ای که عکسی از آن همينک پيش روی من است، به شماره ۱۰۶۱ عربی در کتابخانه واتيکان نگهداری می شود و تقريبا دو يا سه برگی از آغاز آن افتاده، اما روشن است که مطابق است با مجلد دوم کتاب سيره منصوری (آغاز آن مطابق است با ص ۳۶ از مجلد اول چاپی؛ از عبارت: ولما وصل الشريف علي بن موسی إلی صنعاء...). از پايان هم اين نسخه ناقص است، اما نقص آن تنها محدود به يک برگ است و به هر حال تقريبا تمامی مجلد دوم سيره را شامل می شود. نسخه مورد اساس محقق کتاب در چاپ مجلد دوم سيره که در کتابخانه آمبروزيانا نگهداری می شود، تاريخ رمضان ۷۴۳ ق را دارد؛ اما نسخه کتابخانه واتيکان به دليل افتادگی آغاز و انجام آن تاريخ ندارد؛ اما به وضوح روشن است که بسيار از نسخه آمبروزيانا کهنه تر است و بايد در زمان خود نويسنده کتابت شده باشد.
دوشنبه ۶ ارديبهشت ۱۳۸۹ ساعت ۱۸:۱۴
نظرات



نمایش ایمیل به مخاطبین





نمایش نظر در سایت